ALMENNAR REGLUR FYRIR KRAFTLYFTINGAR.
Í því skyni að hafa bók þessa eins stutta og hægt er, skal líta svo á að þar sem rætt er um hann eða hans eigi það við bæði kyn.
1. a. Alþjóða Kraftlyftingasambandið (I.P.F.) viðurkennir eftirfarandi keppnislyftur, sem taka skal í sömu röð á öllum mótum, þar sem keppt er eftir reglum I.P.F.:
a. Hnébeygja.
b. Bekkpressa.
c. Réttstöðulyfta.
d. Samanlagður árangur.
b. Mótin eru milli keppenda í flokkum, sem aðgreindir eru eftir kyni, líkamsþunga og aldri. Opin mót kvenna og karla eru fyrir alla , sem náð hafa 14 ára aldri.
c. Reglurnar eiga við öll mót, hvort sem um er að ræða Heimsmeistaramót, Norðurlanda , Evrópumeistaramót, alþjóðleg mót eða hvert annað mót, sem haldið er eftir reglum IPF. Heimsmet eða önnur alþjóðleg met er ekki hægt að viðurkenna, nema eftir ofangreindum skilyrðum sé farið.
d. Sérhver keppandi fær þrjár tilraunir í hverri grein. Undanþágur frá þessu eru útskýrðar á viðeigandi stað í reglubókinni. Besta gilda lyfta hvers keppanda í hverri grein myndar samtölu, sem er samanlagður árangur. Fjórða tilraun til meta kemur ekki inn í samanlagðan árangur. Sigurvegari hvers flokks er sá sem nær bestum samanlögðum árangri. Á eftir honum raðast aðrir keppendur í samræmi við samanlagðan árangur. Keppandi sem ekki nær samanlögðum árangri fellur úr keppni. Ef tveir eða fleiri keppendur ná sama samanlögðum árangri, þá raðast sá léttari framar hinum þyngri.
e. Nái tveir keppendur jafnþungir við vigtun sama árangri í samanlögðu, þá sigrar sá, sem fyrst nær samtölunni. Á þeim mótum þar sem veitt eru verðlaun fyrir einstakar greinar skal fara eins að.
2. I.P.F. veitir leyfi fyrir og heldur með aðstoð aðildarsambanda sinna eftirfarandi heimsmeistarakeppnir:
Heimsmeistaramót karla
Heimsmeistaramót kvenna
Heimsmeistaramót drengja og telpna (sub juniors)
Heimsmeistaramót unglinga í karla og kvennaflokkum
Heimsmeistaramót öldunga í karla og kvennaflokkum
Heimsmeistaramót í bekkpressu í karla og kvennaflokkum.
Heimsmeistaramót öldunga í bekkpressu í karla og kvennaflokkum.
3. I.P.F. viðurkennir og skráir heimsmet í sömu keppnisgreinum í flokkum, sem taldir eru upp hér fyrir neðan:
Aldursflokkar
KARLAR:
Opinn flokkur - frá þeim degi, er 14 ára aldri er náð og uppúr (ekki þarf að nota aldursskiptingu).
Drengjaflokkur - (sub juniors) frá þeim degi, er 14 ára aldri er náð og út það almanaksár, sem 18 ára aldri er náð.
Unglingaflokkur - frá 1. janúar þess almanaksárs, er 19 ára aldri er náð og út það almanaksár, sem 23ja ára aldri er náð.
Öldungaflokkur 40 ára - frá 1. janúar á því almanaksári, sem keppandi verður 40 ára og út það almanaksár, sem hann nær 49 ára aldri.
Öldungaflokkur 50 ára -frá 1. janúar á því almanaksári, sem hann verður 50 ára og út það ár, sem hann verður 59 ára.
Öldungaflokkur 60 ára og uppúr. - Frá 1. janúar þess almanaksárs, sem 60 ára aldri er náð og upp úr.
KONUR:
Opinn flokkur - frá þeim degi, er 14 ára aldri er náð og uppúr (engin aldursskipting).
Telpna (sub juniors) - frá þeim degi, er 14 ára aldri er náð og út það almanaksár, er 18 ára aldri er náð.
Unglingaflokkur - frá 1. janúar þess almanaksárs, sem 19 ára aldri er náð og út það almanaksár, sem 23 ára aldri er náð.
Öldungaflokkur 40 ára - frá 1. janúar á því almanaksári, sem keppandi verður 40 ára og út það almanaksár, sem keppandi nær 49 ára aldri.
Öldungaflokkur 50 ára og upp úr – frá 1. janúar þess almanaksárs, sem 50 ára aldri er náð og upp úr.
Keppni er takmörkuð við keppendur, sem náð hafa 14 ára aldri.
4. Niðurröðun allra aldurshópa skal ákvarðast af samanlögðum árangri keppenda samkvæmt hefðbundnum reglum í kraftlyftingum. Aldursflokka og frekari skiptingu þeirra má nota innanlands samkvæmt ákvörðun landssambands.
þyngdarflokkar
Karlar -
52.0 kg flokkur allt að 52.0 kg
56.0 kg flokkur frá 52.01 kg til 56.0 kg
60.0 kg flokkur frá 56.01 kg til 60.0 kg
67.5 kg flokkur frá 60.01 kg til 67.5 kg
75.0 kg flokkur frá 67.51 kg til 75.0 kg
82.5 kg flokkur frá 75.01 kg til 82.5 kg
90.0 kg flokkur frá 82.51 kg til 90.0 kg
100.0 kg flokkur frá 90.01 kg til 100.0 kg
110.0 kg flokkur frá 100.01 kg til 110.0 kg
125.0 kg flokkur frá 110.01 kg til 125.0 kg
+125.0 kg flokkur frá 125.01 kg og uppúr.
Konur -
44.0 kg flokkur allt að 44.0 kg
48.0 kg flokkur frá 44.01 kg til 48.0 kg
52.0 kg flokkur frá 48.01 kg til 52.0 kg
56.0 kg flokkur frá 52.01 kg til 56.0 kg
60.0 kg flokkur frá 56.01 kg til 60.0 kg
67.5 kg flokkur frá 60.01 kg til 67.5 kg
75.0 kg flokkur frá 67.51 kg til 75.0 kg
82.5 kg flokkur frá 75.01 kg til 82.5 kg
90.0 kg flokkur frá 82.51 kg til 90.0 kg
yfir 90.0 kg flokkur frá 90.01 kg og uppúr.
5. Hvert land má senda allt að ellefu keppendur dreifða í hina ellefu þyngdarflokka karla og tíu keppendur dreifða í hina 10 þyngdarflokka kvenna. Ekki mega vera fleiri en tveir keppendur í sama þyngdarflokki frá hverju landi.
6. Hvert land má hafa allt að 5 varamenn. Til þess að öðlast þátttökurétt í keppninni verða þeir að vera tilnefndir á fundi tækninefndar.
7. Hvert land skal senda yfirlit yfir keppendur þar sem kemur fram nafn hvers keppenda, þyngdarflokkur og besti samanlagður árangur á landsmóti eða alþjóðmóti sl. 12 mánuði. Dagsetning og nafn móts verður líka að koma fram. Þessi atriði verður að senda aðalritara IPF eða svæðissambands og einnig mótsstjóra í síðasta lagi 21 degi fyrir mót. Nöfn varamanna ásamt þyngdarflokkum, og besta árangri verður einnig að skila á þessum tíma. Misfarist þetta má beita þeim viðurlögum, að vísa liði úr keppni.
8. Stigagjöf í heimsmeistarakeppni, heimsálfuleikum og svæðamótum skal vera 12, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, fyrir fyrstu 9 sætin í hverjum þyngdarflokki. Á eftir þessum 9 fær hver keppandi, sem lýkur keppni 1 stig. Stigagjöf á meistaramótum einstakra aðildarlanda, getur viðkomandi samband ákveðið.
9. Á öllum alþjóðameistaramótum verður aðeins tekið tillit til 6 stigahæstu keppenda hvers lands fyrir sveitakeppni. Verði þjóðir jafnar að stigum, skal raða þeim í samræmi við ákvæðin í lið 11.
10. Sérhvert það land, sem verið hefur aðili að IPF lengur en 3 ár skal kappkosta að hafa minnst einn alþjóðlegan dómara meðal aðstoðarmanna liðsins á Heimsmeistaramótum.
Ef þjóð sendir ekki dómara, eða ef hann mætir, en dæmir ekki á mótinu, eða gegnir stöðu í kviðdómi, þá reiknast einungis stig fjögurra bestu keppenda frá því landi í stigakeppninni.
11. Sveitarverðlaun skal veita fyrir fyrstu þrjú sætin. Í vafatilfellum við niðurröðun sveita eða landa skal sú sveit talin á undan, sem hefur fleiri gullverðlaun. Hafi sveitirnar sama fjölda gullverðlauna skal sú talin á undan, sem hefur fleiri silfurverðlaun og svo koll af kolli hjá þeim 6 keppendum, sem skora stig.
12. Á öllum IPF meistaramótum skal veita verðlaunin “Meistari meistaranna” þeim keppanda, sem nær bestum árangri skv. Wilks stigatöflu. Einungis verðlaunahafar í einstökum þyngdarflokkum koma til greina.
13. Á Heimsmeistaramótum skal veita verðlaun fyrir fyrsta, annað og þriðja sæti í hverjum þyngdarflokki og skal þá miðað við samanlagðan árangur. Til viðbótar þessu skal veita verðlaun eða viðurkenningar fyrir fyrsta, annað og þriðja sætið í einstökum greinum í hverjum þyngdarflokki. Fjórðu tilraunir koma ekki til greina og keppendur verða að hafa náð samanlögðum árangri til þess að eiga rétt á þessum verðlaunum. Í því tilviki að tveir keppendur lyfti sömu þyngd, verður sá léttari sigurvegari. Aðrar verðlaunaveitingar eru eftir smekk þess, lands sem keppni heldur. Verðlaunin eru veitt fyrir þyngdir, en ekki eftir Wilks stigatöflu.
TÆKI OG MÆLIKVARÐAR
1. Pallur
Allar keppnisgreinar skulu fara fram á palli, sem er a.m.k. 2,5 sinnum 2,5 metrar að flatarmáli og ekki stærri en 4 sinnum 4 metrar. Yfirborð pallsins skal vera slétt, stöðugt, lárétt og má ekki vera hált og ekki hærra en 10 cm frá gólfinu eða sviðunu í kring.
Yfirborð pallsins má vera lagt stömu yfirborði eins og þilfarsmálningu. Ekki má nota lausar gúmmímottur eða sambærilegar ábreiður. Heimilt er með samþykki tækninefndar, kviðdóms eða dómara, að sníða inn í keppnispall efni, sem ekki er hált með þeim fyrirvara að það valdi engri hættu fyrir keppendur (þ.e. stöngin muni ekki endurkastast of mikið og valdi hættu fyrir keppendur eða stangarmenn, ef stöng er sleppt á slíkt efni). Ef keppandi nær ekki upp í hnébeygjustatífin, er heimilt að hækka upp pallinn.
2. Stangir og lóð
Í öllum keppnum, þar sem keppt er eftir reglum I.P.F. skal aðeins nota stangir og laus lóð. Séu notaðar stangir eða lóð, sem ekki standast rétt mál skal keppnin vera
ógild svo og öll sett met.
Aðeins stangir, sem uppfylla öll skilyrðin má nota í keppninni og
fyrir allar lyftur. Ekki má skipta um stöng á meðan á keppni stendur nema hún sé bogin eða á annan hátt skemmd að mati tækninefndar, kviðdóms eða dómara.
Stangir sem notaðar eru á heims- svæða eða meistaramótum mega
ekki vera krómhúðaðar milli hulsa. Á Heimsmeistaramótum má einungis nota stangir og lóð, sem samþykkt hafa verið af IPF.
a. Stöngin skal vera bein og vel grópuð og standast eftirfarandi
mál:
1. Heildarlengd skal ekki vera meiri en 2,2 m.
2. Fjarlægð milli hulsa á stöng skal minnst vera 1.31 og
mest 1.32 m.
3. Þvermál stangar skal ekki vera meira en 29 mm né minni en
28 mm.
4. Þyngd stangar með lásum skal vera 25 kg.
5. Þvermál hulsu 50-52 mm.
6. Það skal vera merki eða límband sitt hvorum megin á stöng
með 81 cm millibili.
b. Lóð skulu uppfylla eftirfarandi:
1. Öll lóð sem notuð eru í keppnum verða að vega innan
0.25% eða 10 gramma skekkjumarka frá uppgefinni þyngd þeirra.
Þyngd skráð á lóð: Mest: Minnst:
50.o 50.125 49.875
25.o 25.0625 24.9375
20.o 20.05 19.95
15.o 15.0375 14.9625
10.o 10.025 9.975
5.o 5.0125 4.9875
2.5 2.51 2.49
1.25 1.26 1.24
.5 .51 .49
.25 .26 .24
2. Stærð gatsins í miðju lóðinu má vera frá 52 mm til 53 mm í þvermál.
3. Lóð skulu vera í eftirfarandi stærðum: 1.25 kg, 2.5 kg, 5 kg, 10 kg, 15 kg, 20 kg, 25 kg, og 50 kg.
4. Fyrir mettilraunir má nota léttari lóð, til að ná þyngd sem er a.m.k. 500 grömmum meiri en núverandi met.
5. Lóð sem vega 20 kg eða þar fyrir ofan mega ekki vera þykkari en 6 cm. Lóð 15kg og þar fyrir neðan mega ekki vera þykkari en 3 cm. Gúmmílóð þurfa ekki að vera í samræmi við þessar þykktarkröfur.
6. Lóð skulu vera lituð sem hér segir: 10 kg og þar fyrir neðan - hvaða litur sem er. 15 kg - gul. 20 kg - blá. 25 kg - rauð og 50 kg - græn.
7. Á öllum lóðum skal vera greinilega áletruð þyngd þeirra. Þeim skal raðað þannig á stöngina að þyngstu lóðin séu innst og léttari utar og snúi þannig að dómarar geti séð þyngd hvers lóðs.
8. Þyngsta og innsta lóðið skal snúa þannig að þyngdaráletrun vísi inn, en önnur lóð þannig að þyngdaráletrun vísi út.
9. Þvermál stærsta lóðs skal ekki vera meiri en 45 cm.
10. Gúmmílóð eða gúmmíhúðuð lóð eru viðurkennd með þeim fyrirvara að 10 cm bil sé frá lás að stangarenda svo hægt sé að grípa um stöngina.
3. Lásar
a. Ætíð skal nota lása í keppni.
b. Þeir skulu vega 2.5 kg hvor.
4. Hnébeygjustatíf
a. Hnébeygjustatíf skulu vera sterkbyggð og eins stöðug og kostur er á. Fótur þeirra skal vera þannig byggður að hann hindri á engan hátt keppanda eða stangarmenn. Mótshaldarar skulu taka tillit til þessa, er þeir velja statíf. Þau mega vera í einu lagi eða tvö sjálfstæð statíf, þannig gerð að þau haldi stönginni láréttri.
b. Hnébeygjustatífin skulu vera byggð þannig að breyta megi hæðinni frá lægstu stöðu 1 m í a.m.k. 1.70 m í hæstu stöðu með 5 cm millibilum.
c. Það verður að vera hægt að tryggja læsingu vökvastatífa í sérhverri stillingu með öryggispinnum.
5. Bekkur
a. Bekkur skal vera traustbyggður og eins stöðugur og kostur er á. Hann skal uppfylla eftirfarandi skilyrði:
1. Lengd ekki minni en 1.22 m, flatur og láréttur.
2. Breidd 29-32 cm.
3. Hæð 42-45 cm mælt frá gólfi að óbældu bólstruðu yfirborði bekkjarins. Hæð stands á bekkjum skal vera stillanleg og vera frá 75 cm lágmarki að 110 cm hámarki mælt frá gólfi að hvíldargróf stangar.
4. Innanmál milli stangarstatífa skal ekki vera minna en 1.10 m.
5. Höfðalagið á bekknum skal ná minnst 22 cm út fyrir miðju standanna með leyfðum frávikum 5cm.
6. Ljós
Ljósakerfi skal vera í keppnum og dómarar skulu sýna ákvarðanir sínar með þeim. Ljósakerfi svipað því og notað er í olympískum lyftingum má nota, en í því snerta dómarar hnapp, ef þeir vilja ógilda lyftu. Ef meirihluti snertir slíkan hnapp kemur hljóð sem þýðir að lyfta er ógild. Keppandi þarf þá ekki að halda áfram lyftu. Hver dómari stjórnar hvítu ljósi er merkir "gild lyfta" og rauðu ljósi er merkir "ógild lyfta". Ljósunum skal komið fyrir lárétt í samræmi við staðsetningu dómaranna. Þau skulu þannig úr garði gerð, að það kveikni á öllum ljósunum samtímis, en ekki sitt í hvoru lagi þegar hver dómari kveikir. Til öryggis, t.d. vegna bilunar, skal dómurum látið í té lítil hvít og rauð flögg til að sýna niðurstöður sína, er yfirdómari gefur merkið “flögg”.
7. Dómaraspjöld.
Eftir að kveikt hefur verið á dómaraljósum, eiga dómarar að lyfta upp dómaraspjöldum sínum, þar sem fram kemur af hverju þeir dæmi lyftu ógilda.
NÚMERUÐ DÓMARASPJÖLD – ÁSTÆÐA ÓGILDI LYFTU.
Hnébeygja:
Rautt spjald.
1. Að takast ekki að beygja hnén og fara það langt niður að yfirborð fóta á mjaðmalið er komið lengra niður, en efri hluti hnjáa.
Blátt spjald.
2. Að takast ekki að vera uppréttur með hnjáliði læsta í byrjun og lok lyftu. Að breyta legu stangar yfir axlirnar eftir að byrjað er að lyfta. Sérhver hreyfing á stönginni á bakinu meira en stangarbreidd niður fyrir lögleg mörk eða þeirrar stöðu stangar á baki keppanda, sem hann valdi í upphafi.
Gult spjald.
3. Fætur hafa verið færðir óhóflega mikið til, meira en lítils háttar færsla til hliðar, afturábak eða fram, meðan lyft er. Ekki var beðið eftir merki dómara í byrjun eða lok lyftu. Keppandi reynir oftar en einu sinni að rísa upp.
Stangarmenn hafa snert stöng milli merkja dómara. Keppandi hefur snert fætur með olnboga eða upphandlegg á þann hátt að það hjálpi honum. Lítils háttar snerting, sem ekki hjálpar er í lagi.
Keppandi hefur misst eða hent frá sér stönginni að lyftu lokinni. Keppandi hefur að öðru leyti ekki uppfyllt öll skilyrði fyrir gildri lyftu eins og þau atriði eru skilgreind í almennri lýsingu á keppnisreglum.
Bekkpressa:
Rautt.
1. Stöng er ekki hreyfingalaus á brjósti.
Blátt.
2. Keppandi hefur ekki rétt jafn hratt úr báðum handleggjum, þannig að áberandi er. Stöng hefur sigið niður meðan á lyftunni stendur. Keppanda hefur mistekist að rétta til fulls úr báðum handleggjum samtímis í lok lyftu.
Gult.
3. Stöng hefur sigið, lækkað eða verið skotið upp eftir að hafa verið hreyfingarlaus á á þann hátt að það hefur komið keppanda að notum. Keppandi hefur ekki beðið eftir merki dómara í byrjun eða í lok lyftu. Breyting hefur verið gerð á legu líkama meðan lyft var, þ.e. axlir hafa risið upp, rass eða fætur frá upprunalegri stöðu við bekk eða gólf eða hliðarhreyfingar handa á stöng. Lítils háttar fótahreyfing er í lagi. Stangarmenn hafa snert stöng eða keppanda milli merkja dómara í því skyni að auðvelda lyftuna. Keppandi hefur snert bekkinn eða undirstöður hans með fótunum. Keppandi hefur af ráðnum hug snert bekkjarstatífin með stönginni í því skyni að auðvelda lyftuna. Keppanda hefur að öðru leyti ekki tekist að fara eftir almennum keppnisreglum eins og þeim er lýst í þessum reglum til viðbótar við það sem hér að ofan er upp talið.
Réttstöðulyfta:
Rautt.
1. Hné hafa ekki verið læst bein í lok lyftu.. Keppanda hefur ekki tekist að standa uppréttur með axlir aftur.
Blátt.
2. Stöng hefur sigið niður á við meðan á lyftu hefur staðið og áður en stöng er komin í lokastöðu. Ef stöng sígur niður við það að keppandi þrýstir öxlum aftur veldur það ekki ógildi.Lærum hefur verið skotið undir stöng meðan lyft er. Ef stöngin snertir bara lærin, en hvílir ekki á þeim er lyftan ekki ógild.
Gult.
3. Stöng hefur verið látin síga áður en yfirdómari gefur merki sitt. Stöng hefur verið látin fara til jarðar án þess að keppandi hafi haft stjórn á henni með báðum höndum, þ.e. sleppa stönginni úr lófunum. Stigið hefur verið aftur eða fram. Þó er heimilt að hreyfa fætur þannig að skósóli lyftist að framan eða aftan eða til hliðanna. Keppanda hefur að öðru leyti ekki tekist að uppfylla allar almennar reglur samkvæmt almennum lýsingum í reglum þessum að viðbættum þessum atriðum, sem hér að ofan eru sérstaklega tilgreind.
8. Keppnistafla:
Á stórmótum skal hafa tiltæka keppnistöflu, sem blasa á við áhorfendum, starfsmönnum og öllum þeim, sem framvinda móts skiptir máli. Nöfn keppenda hvers flokks eða flokkshluta skulu útbúin og færð á þau ásamt því númeri, sem dregið hefur verið fyrir keppanda (lot number).
KEPPNISBÚNINGUR OG BÚNAÐUR KEPPANDA
Keppnisbúningur
1. Keppnisbúning skal nota á meiri háttar mótum IPF og á að vera heill og fullrar lengdar og úr einföldu teygjanlegu efni án aukabóta eða ítróðs. Svo og má ekki skipta búningnum í einhverja fleti með saumum, sem ekki eru nauðsynlegir við framleiðslu búningsins. Allir saumar, hvort sem þeir eru falskir eða ekki, sem að mati tækninefndar og kviðdóms eru einungis til styrktar eða stuðnings gera hann ólöglegan í keppni. Í fjarveru tækninefndar eða kviðdóms er á valdi dómara að meta þetta. Búningur á að falla vel að líkama og má ekki vera losaralegur. Hlýrar keppnisbúnings verða að vera á öxlunum allan tímann sem lyft er.
Keppnisbúningurinn skal uppfylla eftirfarandi skilyrði:
a. Hann má vera í hvaða litum sem er.
b. Keppnisbúningur má bera merki, tákn og/eða áletrun lands, landssambands og/eða stuðningsaðila keppanda. Það sem er líklegt til að óvirða íþróttina er bannað (vísað er til kaflans um könnun búnaðar keppanda í grein 10 fyrir merki stuðningsaðila). Nafn keppanda má koma fram hvar sem er á búnaði. c. Aðeins búningar sem hvergi styðja við, eins og lyftinga og fjölbragaðaglímu búningar mega hafa sauma og falda breiðari en 3 cm. Í þeim búningum má klofsvæðið vera tvöfalt úr sama efni að hámarki 12x24 cm. Í öðrum búningum mega saumar og faldar ekki vera breiðari en 3 cm né þykkari en 0.5 cm.
d. Sauma má tryggja og styrkja með mjórri ræmu af borða eða teygjuefni, sem ekki má vera breiðari en 2 cm eða þykkri en 0.5 cm.
e. Búningurinn verður að hafa skálmar og mega þær ekki vera styttri en 3 cm og ekki lengri en 15 cm mælt að innanverðu. Þetta skal mælt með því að draga línu frá efsta saumi í klofi og mæla niður skálmina frá þessari línu (Sjá mynd 1). Lína þessi má vera lengri að utanverðu. Á þeim búningum, sem eru úr teygjanlegu efni mega skálmar vera lengri og allt að 25cm.
(mynd)
f. Sérhver frávik á búnaði, sem víkur frá ofangreindum breiddum, lengdum og þykktum skal leiða til þess að búningurinn sé dæmdur óhæfur til keppni.
g. Þrátt fyrir breytingar til að þrengja búning og bekkpressubol geri þá ekki ólöglega, eru gerðar kröfur til að slíkar þrengingar séu gerðar á upphaflegum saumum.
h. Ef búningur hefur verið þrengdur þá þarf ekki að sauma umframefnið á búninginn. Þó er mælt með því að þegar böndin yfir axlirnar eru stytt að umframefnið sé saumað á þann hátt að umframefnið sé undir böndunum, en standi ekki út í loftið.
i. Í öðrum en meiriháttar keppnum eru leyfð frávik frá reglum um búninga, þannig að heimilt sé að vera í stuttbuxum og bolum, ef mótsstjórnendur sá ekki að keppandi hafi nokkurn hag árangurlega af búningnum.
Búningar sem þrengja að líkamanum:
Aðeins eru slíkir búningar leyfðir, að viðkomandi búningur hafi hlotið samþykki tækninefndar IPF.
Búningar úr teygjanlegu efni:
Slíkir búningar þurfa ekki samþykki tækninefndar IPF, en verða að uppfylla ákvæði liða c,d og e.
2. Stuttermabolur/bekkpressubolur:
Skylt er að klæðast nærbol ( t shirt) undir keppnisbúningi í hnébeygju og bekkpressu, og má hann vera í hvaða lit sem er. Notkun bols í réttstöðulyftu er valfrjáls fyrir karla. Ekki má bæði vera í bol og bekkpressubol. Konur verða að klæðast bol í öllum keppnisgreinum Bolur þarf að uppfylla eftirtalin skilyrði:
a. Hann má ekki vera úr gúmmíkenndu eða hliðstæðu teygjanlegu efni.
b. Hafi ekki vasa, hnappa, rennilása eða styrktan kraga.
mynd 2
c. Hafi ekki styrkta sauma.
d Hann sé annaðhvort eingöngu úr bómul eða polyester eða blöndu úr þessum tveimur efnum. Denim er ekki leyfilegt.
e. Ermar bols mega ekki ná niður fyrir olnboga eða vera upp við axlarvöðva. Keppandi má ekki bretta ermar upp að axlarvöðva þegar keppt er í I.P.F. keppni. Ekki má vera í úthverfum bol.
f. Bolurinn verður að vera venjulegur eða opinber bolur í viðkomandi keppni.Bolurinn má bera merki, tákn og/eða áletrun lands, landssambands og/eða stuðningsaðila. Það sem er bannað er það sem er líklegt til að koma óorði á íþróttina. Merki stuðningsaðila verður að vera í samræmi við þau ákvæði, sem koma fram í kaflanum um skoðun búnaðar.
3. Bekkpressubolur.
Bekkpressubolur, sem samþykktur hefur verið af tækninefnd IPF og er á listum nefndarinnar yfir samþykktan búnað, er heimill í bekkpressu. Allar reglur sem að öðru leyti gilda um stuttermaboli gilda um bekkpressuboli. Bekkpressubolur má ekki vera það langur að hann nái niður fyrir rass og veiti þannig auka stuðning. Að auki mega saumar einungis vera á þeim stöðum, sem neðangreind mynd sýnir.
mynd.
4. Íþróttabindi
Klæðast má hefðbundnu íþróttabindi eða hefðbundnum nærbuxum (ekki boxer) úr hvaða blöndu sem er af bómull, nælon eða polyester. Konur mega einnig klæðast brjóstahaldara. Sundskýlu eða öðrum klæðnaði úr gúmmíkenndu eða svipuðu teygjanlegu efni, nema í mittisbandi má ekki klæðast undir keppnisbúningi.
Það verður að viðurkennast að þröng undirföt, sem framleidd eru sérstaklega fyrir kraftlyftingar eru ekki leyfileg í keppnum, þar sem farið er eftir IPF reglum.
5 Sokkar.
Klæðast má sokkum.
a. Þeir mega vera í hvaða litum sem er og merki framleiðanda má sjást á þeim.
b. Þeir mega ekki vera það langir upp legginn að þeir snerti hnjávafninga eða hólka ef þeir eru notaðir.
c. Sokkar fullrar lengdar, sokkabuxur eða nokkuð þvíumlíkt er stranglega bannað. Læknanefnd IPF krefst þess að sokkar í fullri lengd upp sköflung séu notaðir til að verja húð framan á legg, ef keppandi dregur stöngina upp eftir sköflungnum. Klæðast má varnarhlíf undir sokka, ef álitið er við skoðun búnaðar, að hlífin hjálpi ekki keppanda.
6. Belti
Keppandi má klæðast belti. Ef svo er gert skal það vera utan yfir keppnisbúning.
Efni og gerð:
a. Megingjörðin skal vera úr leðri,vinyl eða öðrum svipuðum óteygjanlegum efnum, einu eða fleiri lögum, sem mega vera límd eða saumuð saman.
b. Ekki má vera á beltinu, hvorki á yfirborði þess eða milli laga, ítróð, sylgjur eða stuðningur úr öðrum efnum.
c. Málmsylgja skal vera fest á annan enda beltisins við annan enda beltisins með
bólum eða saumi.
d.Nota má sylgju með einum eða tveimur pinnum eða "quick release".
e. Á beltinu skal lykkjan fyrir tunguna vera nálægt sylgjunni og fest með bólum eða saumi . Sum belti eru með færanlega lykkju eða smeyg og sum eru með tvo smeyga. Þetta er ekki rétt og gerir beltið ólöglegt. Tungan á beltinu er þannig vafin 2/3 af ummáli mittisins og fest við beltið. Þetta er ekki rétt og í raun gerir þetta beltið allt upp í 26 mm þykkt. og ólöglegt. Belti sem er sérsniðið að hverjum keppanda er æskilegra.
f. Nafn keppanda, eða þjóðkeppanda, ríki eða félagi má koma fram á ytra byrði beltis.
MÁL.
1. Beltið má ekki vera breiðara en 10 cm.
2. Beltið má ekki vera þykkra en 13 mm meginhluta lengdarinnar.
3. Innanmál sylgju má ekki vera meira en 11 cm.
4. Utanmál sylgju má ekki vera meira en 13 cm.
5. Breidd beltis smeygs má ekki vera meira en 5 cm.
6. Hámarksfjarlægð milli beltisenda og fjarlægari enda smeygs er 25 cm.
mynd 4
7. Skór
Nota skal lyftingaskó eða annan skófatnað.
a. Skór teljast einungis, íþróttaskór ; lyftingaskór, kraftlyftingaskór eða réttstöðulyftuskór, sem keppendur á HM mótum eiga að klæðast. Framanritað vísar til skófatnaðar, sem notaður er í innanhúsíþróttum. Fjallgönguskór falla ekki í þennan flokk.
b. Skór með málmsólum, göddum eða tökkum eru bannaðir.
c. Enginn hluti sólans má vera hærri en 5 cm.
d. Sólinn verður að vera jafn þykkur á báðum hliðum.
e. Laust innlegg í skó, sem ekki er hluti af skónum má einungis vera 1 cm í þykkt.
8. Vafningar
Aðeins eru leyfilegir vafningar úr grisju eða venjulegu einföldu teygjubindi hulið vefnaði úr polyester, bómull eða blöndu úr þessum tveimur efnum eða "medical crepe".
Úlnliðir:
1. Úlnliðsvafningar mega ekki vera lengri en 1 metri og 8 cm breidd. Allar festingar sem notaðar eru eins og líka velco plástur verður að vera innan þessa 1 meters. Festa má tungu á vafninginn til þess að hjálpa til við að festa vafninginn. Þessi tunga má ekki ná yfir þumal eða fingur meðan á lyftu stendur.
2. Venjulegt svitaband má nota og má það ekki vera breiðara en 12 cm. Ekki má nota bæði svitaband og úlnliðsvafning í einu.
3. Úlnliðsvafningurinn má ekki ná lengra en 10 cm upp fyrir miðju úlnliðs og 2 cm niður fyrir, samtals 12 cm.
Hné.
4. Vafningar á hné skulu ekki vera lengri en 2 metrar og 8 cm á breidd. Þeir mega ekki ná lengra en 15 cm upp fyrir miðju hnés og 15 cm niður fyrir miðju hnés. Þannig má heildarlengd vafins svæðis vera 30 cm. Í staðinn má nota hólk, sem má ekki vera lengri en 30 cm. Hnéhólkur eins og notaður er í lyftingum 30cm breiður eða sjúkrahólkar eru einnig leyfilegir. Bannað er að nota hvort tveggja í senn. Hnéhólkar mega vera úr “neoprene” .
5. Vafningar mega ekki snerta sokka eða keppnisbúning.
6. Vafninga má ekki nota annars staðar um líkamann.
Vafningar til stuðnings.
Aðeins vafningar frá framleiðsluaðilum, sem eru skráðir og samþykktir af tækninefnd IPF eru leyfilegir í kraftlyftingakeppnum.
Aðrir vafningar.
Vafningar úr “medical crepe”, sárabindi og svitabönd þurfa ekki samþykki tækninefndar IPF.
Plástrar
7. Plástra má tvöfaldan vafning um þumalfingur, en hvergi annars staðar án leyfis kviðdóms eða aðaldómara. Enga plástra má nota til að hjálpa keppanda að halda stönginni.
8. Með leyfi kviðdóms, keppnislæknis eða heilbrigðisstarfsfólks má nota plástra eða þ.h. vegna meiðsla, en gæta skal þess búið sé um meiðsl með þeim hætti, að það hjálpi keppanda á engan hátt.
9. Í keppnum þar sem ekki er kviðdómur eða keppnislæknir tekur yfirdómari ákvörðun um notkun plástra.
9. Skoðun keppnisbúnings og búnaðar
a Skoðun keppnisbúnings og búnaðar hvers keppanda á að vera lokið áður en 20 mínútur eru í keppnisbyrjun í viðkomandi þyngdarflokki. (það má tilkynna þennan tíma á tæknifundinum “Technical meeting”) .
b. A.m.k. tveir dómarar skulu framkvæma skoðunina. Hvern hlut skal skoða og samþykkja og síðan skal hann stimplaður eða merktur.
c. Hafna skal of löngum vafningum, en þó má taka við þeim aftur innan hins ákveðna skoðunartíma ef þeir hafa verið styttir írétta lengd.
d. Hafna skal búnaði sem er óhreinn eða slitinn.
e. Dómarar skulu skrá hvern þann hlut, sem samþykktur hefur verið á sérstakt eyðublað, sem skal afhenda forseta kviðdóms strax að skoðun lokinni.
f. Ef keppandi kemur á keppnispall klæddur í eða er með ólöglegan útbúnað, sem ekki er skráður á skýrslu fyrir útbúnað skal hann þegar í stað rekinn frá keppni.
g. Allan þann búnað, sem nefndur hefur verið í kaflanum “Keppnis- búnaður og búnaður keppanda” skal skoða fyrir keppni.
h. Bannað er að klæðast húfum eða þess háttar höfuðfatnaði á lyftinga- palli meðan lyft er. Ekki þarf að skoða armbandsúr, skartgripi, gleraugu og tíðabúnað kvenna.
i. Nái keppandi að lyfta yfir gildandi Heimsmeti skal þegar í stað skoðaður af kviðdómi. Komi þá í ljós að notaður hafi verið ólöglegur búnaður, annað en það sem dómarar hafa fyrr samþykkt, skal þegar í stað vísa keppanda frá keppni.
10. Merki styrktaraðila.
a. Þjóðir eða keppendur, sem vilja notfæra sér reglurnar um auglýsingar á búnaði eða búningum verða að sækja um leyfi fyrir því til aðalritara IPF. Umsóknin skal koma fram minnst þremur mánuðum fyrir fyrstu íþróttakeppni og umsókninni verða að fylgja 500 DM, eða upphæð, sem ársþing IPF ákveður. Eftir veitingu leyfis skal koma auglýsingunni fyrir með samkomulagi milli keppanda eða þjóðar og IPF. Þessa auglýsingu má svo bera út almanaksárið. Gjaldið tekur einungis til einnar þjóðar og eins auglýsanda. Til viðbótar skal greiða 500 DM fyrir hvern annan auglýsanda, sem vill nota búnað eða búning keppanda. IPF áskilur sér rétt til að neita auglýsingu, ef hún er smekklaus eða stríðir gegn samningum, sem IPF hefur gert við aðra aðila svo sem sjónvarpsstöðvar eða mótshaldara. IPF á rétt á að takmarka stærð auglýsingar. Þjóðir eða keppendur mega nota merki þjóðar eða sambands án gjalds. Sama á við um merki framleiðanda, sem fengið hafa samþykki IPF fyrir framleiðslu sinni og greitt fyrir tilskilið gjald. IPF á að halda skrá yfir samþykkt merki. Gjald auglýsanda fyrir merki skal skipta 50% milli IPF og 50% til svæðasambands keppanda (t.d. Evrópusambands). Ef svæðasamband keppandans hefur ekki sérstakan bankareikning, þá skal 50% greiðast til landssambands keppandans.. Keppandi sem vill bera merki auglýsanda verður að framvísa gildandi leyfi og kvittun, er búnaður hans er skoðaður.
11. Almennt
a. Notkun olíu, feiti eða hvers kyns áburðar á líkama, búning eða búnað keppanda er stranglega bönnuð.
b. Einungis er heimilt að nota púður, resin, talkum og magnesium carbonate á líkama og föt, en ekki á vafninga.
c. Sérhver notkun á einhverju límkenndu neðan á skó er stranglega bönnuð. Þetta á við glerpappír, smergel pappír o.s.frv. Einnig tekur þetta til resin, magnesíum carbonate. Samþykkja má vatnsúða.
d. Engin aukaefni má bera á kraftlyftingaáhöld. Þetta tekur til alls annars en þess sem notað er til hreinsa stöng, bekk eða keppnispall.
KEPPNISLYFTUR OG REGLUR UM FRAMKVÆMD ÞEIRRA
Hnébeygja
1. Keppandi skal snúa fram á keppnispallinum. Stönginni skal haldið lárétt yfir axlirnar með fingur um stöngina og efri brún stangar skal ekki vera neðar á bakinu en svo að þykkt stangarinnar sé fyrir neðan ytri brúnar axlar. (mynd sýnir rétta stöðu stangar). Halda má hvar sem er í stöngina fyrir innan innri lás eða snerta innri lás.
2. Þegar keppandi hefur tekið stöngina af statífunum (stangarmenn mega aðstoða við þetta) skal hann fara afturábak þar til hann hefur tekið sér stöðu. Keppandi skal vera í þessari stöðu hreyfingarlaus, uppréttur með hné læst og með stöng á réttum stað og bíða eftir merki aðaldómara. Merki hans skal samanstanda af handahreyfingu niður og orðinu "beygja" (squat). Áður en keppanda er gefið merkið beygja, má keppandi breyta stöðu sinni á hvern þann hátt sem hann vill í samræmi við reglur. Í öryggisskyni skal keppanda vera sagt að setja stöng aftur í statíf og við það einnig höfð handarhreyfing, ef keppandi nær ekki að koma sér í rétta stöðu innan 5 sek.
3. Eftir merki dómara á keppandi að beygja hnén og lækka líkamann þar til efsti hluti læra á mjaðmalið er lægri en efsti hluti hnjáa. Aðeins ein tilraun er leyfð. Tilraunin er álitin byrja, þegar hné fara úr læstri stöðu. Stöngin má hreyfast frá byrjunarstöðu niður á bak keppanda meðan á lyftu stendur, sem nemur stangarbreidd.
myndir
A: Efsti hluti hnjáa.
B: Efsti hluti læra við mjaðmalið.
Mynd 4 sýnir keppanda í örlítið lægri stöðu en láréttri. Staður "B", efsti hluti læra við mjaðmalið, er rétt fyrir neðan stað "A", efsta hluta hnjáa. Þetta er lögleg lyfta.
4. Keppandi má standa upp eins og honum sýnist án þess þó að lyfta sér tvisvar eða hreyfast niður. Síðan verður hann að standa uppréttur með hnén læst. Þegar keppandi er orðinn hreyfingarlaus skal dómari gefa merki um að leggja stöngina á statíf.
5. Merkið til að leggja stöngina á statíf er handahreyfing upp og aftur og orðið "takið" (rack). Keppandi verður þá að ganga fram og koma stönginni í statífin. Í öryggisskyni getur keppandi óskað aðstoðar stangarmanna við að koma stöng í statíf. Keppandi verður að halda á stönginni meðan á þessu stendur.
6. Hámark 5 og lágmark 2 stangarmenn skulu vera á pallinum í einu. Dómarar skulu ákveða fjölda stangarmanna hverju sinni, 2, 3, 4 eða 5.
Atriði sem gera hnébeygju ógilda
1. Að bíða ekki eftir merki dómara í upphafi eða enda lyftu.
2. Að reyna að standa upp úr hnébeygju oftar en einu sinni, einnig er sérhver hreyfing niður á við bönnuð, meðan á lyftunni upp stendur.
3. Ef keppandi stendur ekki uppréttur með hné læst bæði fyrir og eftir lyftu.
4. Hvers konar óhæfileg breyting á fótastöðu aftur eða fram meðan á lyftu stendur. Minni háttar hreyfing er leyfð. Minniháttar hreyfing skoðast sem lítils háttar hreyfing til hliðanna, eða hreyfing á tám eða hælum. Tær og hælar verða aftur að snerta pall.
5. Að mistakast við að beygja hnén og lækka líkamann þar til efsti hluti læra við mjaðmarlið er lægri en efsti hluti hnjáa (sjá mynd).
6. Breyting á legu stangarinnar yfir axlirnar eftir að lyfta er hafin, meiri en sem nemur stangarþykkt.
7. Öll sú snerting stangarmanna á stöng eða keppanda á milli merkja dómara, sem hjálpar keppanda.
8. Snerting læra með olnboga eða upphandlegg. Lítils háttar snerting er leyfileg, ef hún hjálpar ekki keppandanum.
9. Ef stöng er látin detta eða henni hent af ásetningi eftir að lyftu er lokið.
10. Ef keppanda mistekst eitthvað það í framkvæmd lyftunnar sem fellur undir almennar reglur annað en framangreindar ógildingarástæður.
Bekkpressa
1. Bekkur skal vera þannig á keppnispalli, að fremri hluti hans skal snúa fram eða í 45 gráða horni.
2. Keppandi skal liggja á bakinu á bekknum og láta axlir og þjóhnappa snerta yfirborð bekkjar. Skósólarnir og hælar verða að öllu leyti að snerta gólfið eða tilbúnar blokkir eða upphækkanir. Randsaumur/barmur eða yfirleður skóbúnaðar mega hins vegar ekki snerta þessa fleti. Halda verður utan um stöngina á þann hátt, að stöngin sé í grópinni milli þumalfingurs og handar ("thumbs around") og stöngin þannig lokuð inni í hendinni. Höfuð keppanda verður að vera yfir yfirborði bekkjar og má ekki fara út fyrir, hvorki upp fyrir bekkinn eða til hliðanna. Þessari stöðu verður að halda meðan á lyftu stendur.
3. Til að ná betri fótfestu má keppandi byggja undir fætur með lóðum eða plötum allt að 30 cm. háa upphækkun á pallinum. Blokkir í stærðunum 5cm, 10cm, 20cm og 30cm skulu vera tiltækar til að tryggja fótstöðu keppenda á öllum alþjóðlegum mótum. Minni háttar hreyfing fóta er heimil bæði á palli og blokkum, þ.e. breidd fótar til hliðar og hálf lengd hans aftur eða fram.
4. Mest 3 en fæst 2 stangarmenn skulu vera viðbúnir. Keppandi getur kosið sér hjálp þeirra við að taka stöngina af statífunum. Einungis má rétta á beina arma.
5. Grip keppanda á stöng skal ekki vera víðara en 81 cm mælt milli vísifingra.(báðir vísifingur verða að vera innan 81 cm merkisins og allur vísifingur verður að snerta 81 cm mörkin, ef hámarksgrip er notað). Í því tilviki að gömul meiðsli eða meðfædd fötlun valdi því að keppandi getur ekki haldið jafnt á stöng, verður hann að tilkynna það dómurum fyrir lyftuna. Ef nauðsynlegt er má merkja stöngina í samræmi við þessar séróskir. Bannað er að nota öfugt grip (reverse grip).
6. Eftir að hafa tekið stöngina úr statífunum, með eða án aðstoðar stangarmanna á keppandi að bíða með olnboga læsta eftir merki aðaldómara. Merkið skal gefa þegar keppandi er hreyfingarlaus og hefur náð réttri stöðu. Í öryggisskyni er hægt að segja keppanda að setja frá sér stöngina með skipun og handhreyfingu afturábak, ef keppandi nær ekki réttri stöðu innan 5 sek.
7. Merki aðaldómara um að byrja lyftu samanstendur af handahreyfingu niður og orðinu "byrja".
8. Eftir að merki hefur verið gefið skal keppandi láta stöngina síga að brjósti (brjóst telst vera fyrir ofan neðsta hluta bringubeins), halda henni þar hreyfingarlausri með ákveðnu og sýnilegu stoppi (hreyfingarlaus merkir stoppuð. Mælt er með einnar sekúndu reglu, þ.e. að stöng sé haldið hreyfingarlausri meðan talin er ein sek.). Síðan skal pressa stöngina upp með jafnri útréttingu arma í fulla armlengd og læsa báðum handleggjum samtímis. Þegar stönginni hefur verið haldið hreyfingarlausri í lokastöðu skal aðaldómari gefa merkið "takið" og því verður að fylgja handhreyfing aftur.
9. Ef keppandi getur ekki rétt að fullu úr handleggjum á hann að sýna dómurum það fyrir hverja lyftu.
Reglur fyrir fatlaða, sem keppa á bekkpressumótum IPF.
Bekkpressumót skulu skipulögð þannig að ekki sé gert ráð fyrir sérstökum flokki fatlaðra keppenda. Blinda, sjónskerta og hreyfihamlaða má aðstoða á bekkinn og af bekknum.
Aðstoð merkir hjálp frá þjálfara og/eða notkun hækja eða göngustafs eða hjólastóls. Reglur keppninnar eiga við fatlaða jafnt sem ófatlaða. Keppendur sem á vantar neðri útlim mega nota gerviútlim eins og um eðlilegan útlim væri að ræða. Keppandi skal vigtaður án búnaðar með jöfnunarþyngd bættri við samkvæmt fastri hlutfallstöflu (sjá vigtun atriði 5). Keppendur með óstarfhæfa neðri útlimi, sem þurfa spelkur eða svipaðan útbúnað til að ganga eru vigtaðir með útbúnaði.
Atriði, sem gera bekkpressu ógilda.
1. Ef ekki er beðið eftir merki dómara í upphafi og enda lyftu.
2. Hvers konar breyting á upphafsstöðu keppanda meðan á lyftu stendur, t.d. hvers konar lyfting á öxlum eða þjóhnöppum frá bekk eða fótum frá gólfi eða blokkum, eða lárétt hreyfing handa á stönginni. Minni háttar hreyfing fóta er heimil, en sólar og hælar á skó verða að snerta gólfið eða blokkirnar..
3. Ef stöng er lyft, skotið eða látin sökkva inn í brjóstkassann, eftir að stöngin er búin að vera hreyfingalaus, á þann hátt að það hjálpi keppanda.
4. Ójöfn útrétting handleggja meðan á lyftu stendur.
5 Ef stöngin sígur einhvers staðar á leiðinni í fulla armlengd.
6. Ef ekki er rétt alveg úr handleggjum (olnbogar læstir) í lok lyftu.
7. Ef stangarmaður snertir stöngina eða keppanda einhvern tíma milli merkja dómara á þann hátt að það hjálpi keppanda.
8. Ef keppandi snertir bekkinn eða undirstöður hans með fótunum.
9. Ef keppanda mistekst eitthvað það annað, sem reglur hljóða um.
Réttstöðulyfta
1. Keppandi á að snúa fram og stöngin skal liggja lárétt við fætur. Grip eru eftir geðþótta keppanda, en nota skal báðar hendur. Lyftan skal vera ein samfelld hreyfing, þar til keppandi hefur rétt fullkomlega úr sér.
2. Við lok lyftunnar skulu hné vera læst og axlir vera aftur.
3. Merki aðaldómara skal vera handahreyfing niður á við og orðið "niður". Merkið skal ekki gefa fyrr en stöngin er hreyfingarlaus og keppandi er í auðsjáanlegri lokastöðu. Þrátt fyrir að stöng skjálfi eitthvað, þegar hún er í námunda við hné veldur það ekki ógildi.
4. Sé stönginni lyft eða gerð ákveðin tilraun að lyfta henni, telst það vera tilraun. Þegar lyftan uppá við er byrjuð má stöng aldrei fara niðurávið á leiðinni í lokastöðu með læst hné. Ef stöngin sígur eitthvað við það að keppandi þrýstir öxlum í lokastöðu veldur það ekki ógildi.
Atriði, sem gera réttstöðulyftu ógilda
1. Ef stöngin sígur niður einhvers staðar á leiðinni upp í lokastöðu.
2. Ef ekki er rétt nægilega úr líkamanum með axlir aftur.
3. Ef ekki er rétt úr hnjám og þau læst í lok lyftu.
4. Ef lærum er rennt undir stöngina til stuðnings. Ef stöngin snertir lærin á uppleið, en hvílir ekki á þeim skal ekki dæma lyftu ógilda. Keppenda skal njóta vafa í þessu tilfelli.
5. Ef stigið er aftur á bak eða áfram á gólfi. Þó má færa fætur til hliða eða velta frá tá til skóhæls.
6. Ef keppandi lækkar stöngina áður en dómari gefur merki.
7. Ef keppandi lætur stöngina á pallinn án þess að hafa stjórn á henni með báðum höndum.
8. Ef keppanda mistekst eitthvað annað það í framkvæmd lyftunnar, sem fellur undir keppnisreglur.
Rétt lokastaða í réttstöðulyftu er sýnd hér að ofan. Keppandi skal standa uppréttur með axlir aftur og hné læst eins og sést á lokamyndinni.
VIGTUN KEPPENDA
1. Vigtun keppenda skal fara fram eigi fyrr en tveim tímum áður en keppni hefst í þeim þyngdarflokki. Allir keppendur í þyngdarflokknum eða flokkunum verða að mæta til vigtunar, sem fram fer í viðurvist tveggja/þriggja tilnefndra dómara. Fleiri en einn þyngdarflokkur mega keppa samtímis (í sama holli).
2. Ef rásnúmer hafa ekki þegar verið dregin, skal það gert nú til að ráða röð keppenda í vigtun.. Þessi rásnúmer munu einnig ráða í keppninni, þegar keppendur biðja um sömu þyngd í sömu tilraunum.
3. Vigtunartími skal að vera ein og hálf klukkustund.
4. Vigtun keppenda skal fara fram í lokuðu herbergi. Aðeins keppandi, þjálfari hans eða fararstjóri og dómararnir þrír mega vera viðstaddir. Af þrifnaðarástæðum skulu keppendur vera í sokkum eða þá að nota skal pappír á vigtina.
5. Vigta skal keppendur nakta eða í undirfötum, sem eru í samræmi við reglur þar um í þessari bók og hafa ekki teljandi áhrif á þyngd keppanda. Vakni spurning um þyngd undirfata, skal gera kröfu um að keppandi verði vigtaður nakinn. Í keppnum þar sem konur eru þátttakendur má gera breytingar til að tryggja að keppendur séu vegnir af starfsmönnum af sama kyni. Tilnefna má kvenkyns aukastarfsmann í þessu skyni. Fatlaðir/aflimaðir keppendur, sem keppa á bekkpressumótum fá eftirfarandi þyngdaraukningu við líkamsþyngd.
Fyrir hverja aflimun fyrir neðan ökkla = 1/54 af líkamsþyngd.
Fyrir hverja aflimun fyrir neðan hné = 1/36 af líkamsþyngd.
Fyrir hverja aflimun fyrir ofan hné = 1/18 af líkamsþyngd.
Fyrir hverja skerðingu á mjaðmagrind = 1/9 af líkamsþyngd.
Fyrir keppendur með óstarfhæfa neðri útlimi, sem krefjast notkunar á spelkum eða svipuðum útbúnaði til göngu, skal útbúnaður skoðast sem hluti af útlim og keppandi veginn með búnaðinn.
6. Hvern keppanda má einungis vigta einu sinni. Aðeins þá, sem eru of þungir eða of léttir í sínum flokki, er heimilt að endurvigta. Þeir hafa eina og hálfa klukkustund frá byrjun vigtunar til að ná vigt. Að þeim tíma liðnum eru þeir útilokaðir frá keppni í þeim þyngdarflokki. Keppandi, sem ekki hefur náð vigt verður að bíða endurvigtunar þar til allir í þyngdarflokknum hafa verið vegnir einu sinni. Keppendur, sem eru að reyna að ná vigt mega fá eins mörg tækifæri til að vigta sig og tími og rásnúmer leyfa. Aðeins má vigta keppanda utan einnar og hálfrar klukkustundar, ef hann hefur mætt innan tímamarka, en nær ekki að vera vigtaður á réttum tíma vegna fjölda keppenda, sem eru að reyna að ná vigt. Leyfa má þeim keppanda eina endurvigtun eftir ákvörðun dómara. Ekki skal kunngera líkamsþyngdir keppenda fyrr en vigtun er lokið.
7. Tilkynna skal keppanda í hans venjulega þyngdarflokk. Keppandi á þó rétt á að breyta um þyngdarflokk til lækkunar eða hækkunar frá þeim, sem tilkynntur var á tilkynningu til mótshaldara. Vilji keppandi notfæra sér þetta verður hann að mæta hjá yfirdómara í vigtunarherberginu 10 mínútum fyrir vigtun í þeim flokki, sem hann endanlega hefur valið sér. Vilji keppandi færa sig upp um flokk skal hann einnig mæta hjá yfirdómara í þeim flokki, sem hann var tilkynntur í 10 mínútum fyrir upphaf vigtunar þar og tilkynna breytinguna. Ef keppandi breytir um þyngdarflokk og þegar hefur verið dregin rásnúmeraröð skal setja hann efstan. Sé sá þyngdarflokkur, sem keppandi lendir í svo stór að hann sé skiptur í 2 hópa skal hann settur í fyrri hópinn, nema hann geti framvísað trúverðugum upplýsingum um samanlagðan árangur í flokknum, sem lyft var síðustu 12 mánuði, innan- eða utanlands. Dæmi a: Keppandinn A sem skráður er í 90kg flokk, óskar eftir að lyfta í 82,5kg flokki. Hann verður að mæta hjá yfirdómara 82,5kg flokks 10 mínútum fyrir vigtun í þeim flokki. Dæmi b: Keppandi, sem skráður er í 90kg flokk óskar eftir að færast upp í 100kg flokk. Hann verður að mæta fyrir
vigtun hjá yfirdómara í 90kg flokki og segja honum ætlun sína að færast upp um flokk og óski því ekki eftir vigtun. Hann verður síðan einnig að mæta hjá yfirdómaranum í 100kg flokki 10 mínútum fyrir vigtun. Það er á ábyrgð keppanda að vita um þyngdarflokkinn, sem hann var endanlega tilkynntur í . Fullyrðing um að mistök hafi orðið við tilkynningu verður ekki tekin til greina.
8. Í keppnum s.s. vinakeppnum eða sýningarkeppnum má byrja vigtun fyrr en tveimur tímum fyrir keppni með samkomulagi milli viðkomandi liða, en vilji einhver reyna við heimsmet skal hann vigtaður á ný tveimur tímum fyrir keppni.
9. Keppendur skulu athuga stillingu hnébeygjustatífa og bekkjar ásamt mögulegri upphækkun fyrir fætur áður en keppni hefst. Skjal stangarmanna, þar sem merkt er inná hæð statífa fyrir keppanda skal undirritað eða samþykkt af keppanda eða þjálfara hans, en það er í þágu hans. Afrit af þessu skjali skal berast kviðdómi, þuli og yfirstangarmanni.
KEPPNISFYRIRKOMULAG
1. Umferðakerfið
a. Við vigtun verður keppandi eða þjálfari hans að gefa upp byrjunarþyngd fyrir greinarnar þrjár. Færa verður þessar þyngdir inn á viðeigandi spjald fyrir 1. tilraun, undirritað af keppanda eða þjálfara hans, og geymt af þeim sem
stjórnar vigtun. Spjald þetta fær þulur og verður það gildandi fyrir 1. tilraun í hverri grein. Keppandi fær þá 11 auð “meldingar “spjöld til að nota meðan á keppni stendur. Þrjú fyrir hnébeygju, þrjú fyrir bekkpressu og fimm fyrir réttstöðulyftu. Greint er á milli hverrar greinar með mismunandi lit á spjöldum. Eftir að fyrsta tilraun hefur verið gerð að lyftu, verða keppandi eða þjálfari hans að ákveða þyngd á næstu tilraun. Þá þyngd á að setja í viðeigandi reit á
spjaldinu og koma spjaldinu til ritara eða annars tilgreinds starfsmanns áður en einnar mínútu tímamörkin eru liðin. Sami háttur skal hafður á fyrir aðra og þriðju tilraun í öllum þremur greinunum. Eingöngu keppandi eða þjálfari hans bera ábyrgð á að tilkynna keppnisþyngdir. Með þessu kerfi er ekki þörf á fleiri en einum aðila til aðtaka á móti meldingum. Sjá mynd af meldingarspjöldum hér fyrir neðan. Munið að reitur fyrir fyrstu tilraun á spjaldinu er einungis notaður í því tilfelli að fyrstu tilraun sé breytt í samræmi við ákvæði þar um. Á sama hátt eru reitir 4 og 5 á spjaldinu fyrir réttstöðulyftu einungis notaðir við leyfilegar breytingar á þriðju tilraun í réttstöðulyftunni. Samskonar spjöld og í réttstöðulyftu
skulu notuð í bekkpressukeppnum.
myndir
b. Þar sem 10 eða fleiri keppendur keppa saman má skipta þeim niður í tvo eða fleiri hópa. Hinsvegar verður að skipta keppendum niður í hópa ef 15 eða fleiri keppendur keppa í einu. Hver hópur getur verið einn þyngdarflokkur eða hver sú blanda af þyngdarflokkum sem mótshaldari ákveður.
c. Skipting í hópa er ákveðin eftir bestum samanlögðum árangri keppenda á lands- eða alþjóðamótum sl. 12 mánuði. Keppendur með lægsta samanlagðan árangur eru í 1. hóp og svo eftir þörfum koma keppendur með hærri samanlagðan árangur í næsta hóp eftir þörfum. Í því tilfelli að keppandi hafi ekki náð samanlögðum árangri síðustu 12 mánuði skal hann settur í fyrsta hóp. Þetta á einnig við þá keppendur, sem færa sig milli flokka. Þeir skulu keppa í fyrsta hóp.
d. Hver keppandi tekur sína fyrstu tilraun í fyrstu umferð, aðra tilraun í annarri umferð og þriðju tilraun í þriðju umferð.
e. Þegar færri en 6 keppendur eru í hóp skal bæta við hvíldartíma eftir hverja umferð á eftirfarandi hátt: Fyrir 5 keppendur skal bæta við 1 mínútu, fyrir 4 keppendur skal bæta 2 mínútum, 3 keppendur 3 mínútur. Þrjár mínútur eru lengsti leyfilegi hvíldartími milli umferða. Lyfti keppandi á eftir sjálfum sér, skal mest gefa 3 mínútna hvíld. Hleðsla stangar skal fara fram innan þessara tímamarka, þannig að ef meiri tími fer í hleðslu og afhleðslu stangar en nemur hvíldartímanum, skal keppandi fá eina mínútu eftir að stöng er tilbúin til að hefja lyftu.
f. Stöngin er hlaðin þannig, að þyngd fer hækkandi í hverri umferð. Aldrei má lækka þyngd á stöng innan umferðar nema ef mistök eiga sér stað eins og lýst er í lið (i) hér á eftir og þá aðeins í lok umferðar.
g. Röð lyfta í hverri umferð ræðst af umbeðinni þyngd keppenda og rásnúmerum.Ef tveir keppendur eru með sömu þyngd, lyftir sá fyrst sem er með lægra rásnúmer. Þetta sama á við umþriðju umferð í réttstöðulyftu, en þar má breyta þyngdum tvisvar, að því tilskyldu að ekki sé þegar búið að setja á stöngina umbeðna þyngd.
Dæmi: Keppandi A með rásnúmer 5 biður um 250kg.
Keppandi B með rásnúmer 2 biður um 252.5kg.
Keppanda A mistekst að lyfta 250kg. Getur B þá lækkað niður í 250 og unnið? Svarið er nei, þar sem rásnúmerin ráða enn í hvaða röð menn lyfta.
h. Ef tilraun mistekst verður keppandi að bíða næstu umferðar til að endurtaka tilraunina.
i. Ef lyfta mistekst sökum rangrar hleðslu, bilunar í tækjum eða mistaka stangamanna, fær keppandi aðra tilraun við rétta þyngd. Liggi mistökin í rangri hleðslu á stöng og lyftan hefur ekki byrjað skal keppandinn velja um að halda áfram við lyftuna á þeim tíma, sem eftir er eða bíða þar til í lok umferðar. Í öllum öðrum tilvikum skal keppandi taka sína tilraun í lok umferðar. Ef keppandi er líka síðasti í umferð, skal hann fá þriggja mínútna hvíld áður en tilraun er endurtekin. Þessi regla á einnig við ef beðið er um aukatilraun við met. Í þessum tilvikum þegar keppandi lyftir á eftir sjálfum sér og fær hvíldartíma, þá skal byrja að hlaða stöng, þegar búið er að tilkynna þyngd. Hvíldartímanum mun þá bætt við þessa venjulegu eina mínútu, sem keppendi venjulega hefur til að byrja að lyfta.. Þá er klukkan sett af stað og keppandinn hefur þann tíma til að byrja lyftu. Keppendur sem lyfta á eftir sjálfum sér munu fá 4 mínútur, en innan þess tíma verður að byrja. Keppandi sem er síðastur, en einn í umferð fær 3 mínútur, síðastur, en tveir eru í umferð fær 2 mínútur. Allir aðrir skulu fá þessa venjulegu eina mínútu.
j. Keppandi getur breytt byrjunarþyngd einu sinni í hverri grein. Breytingin má vera til hækkunar eða lækkunar á áður tilkynntri þyngd og breytist röð fyrstu umferðar samkvæmt því.
Ef hann keppir í fyrsta hóp, má hann breyta þyngd hvenær sem er, allt að fimm mínútum áður en fyrsta umferð hefst. Næstu hópar geta á sama hátt breytt byrjunarþyngd þar til 5 tilraunir eru til lokaumferðar næsta hóps á undan. Þulur skal tilkynna þegar líður að lokum þessara tímamarka. Ef þessi tímamörk eru ekki skýrlega tilkynnt, skal heimila slíka breytingu með tilkynningu og hafa keppendur heimild til breytinga á byrjunarþyngd innan einnar mínútu frá tilkynningunni.
k. Keppandi verður að tilkynna aðra og þriðju þyngd innan mínútu frá síðustu lyftu sinni. Mínútan byrjar að líða, þegar kveikt er á dómaraljósum. Sé lyfta gild, en engin þyngd er tilkynnt innan mínútu skal ætla honum 2.5kg hækkun. Mistakist lyfta og engin þyngd er tilkynnt skal sett á stöngina sama þyngd og honum mistókst við. Í því tilviki að beðið er um fjórðu tilraun við met, verður það að gerast áður en liðin er ein mínúta frá því að kveikt var í dómaraljósum eftir gilda þriðju tilraun.
l. Þyngdum sem tilkynntar eru fyrir aðra umferð í greinunum þremur er ekki hægt að breyta. Á sama hátt er ekki hægt að breyta áður tilkynntum þyngdum í þriðju tilraun í hnébeygju og bekkpressu. Samkvæmt þessari reglu er ekki hægt að draga til baka áður tilkynnta þyngd. Stöngin er hlaðin með umbeðinni þyngd og klukkan tifar.
m. Í þriðju umferð réttstöðulyftu, má gera tvær breytingar á þyngd. Breytingin má
vera til hækkunar eða lækkunar á áður umbeðinni þyngd, að því tilskyldu að ekki sé búið að kalla upp nafn keppanda til að lyfta áður umbeðinni þyngd. Ef stöngin er sögð tilbúin af yfirdómara, þá verður keppandi að taka þyngdina. Athugið að í samræmi við regluna um hækkun á þyngdum að ef keppenda mistekst í annarri tilraun, þá er ekki hægt að biðja um lægri þyngd í þriðju, en þar var reynt við.
n. Í bekkpressukeppni eru reglur almennt þær sömu og í kraftlyftingum.
Samt eru tvær undantekningar. Í þriðju umferð eru tvær breytingar á þyngd leyfðar og reglurnar sem um slíkar breytingar gilda í réttstöðulyftu eru þær sömu og í bekkpressukeppninni. Spjöld fyrir tilraunir keppenda verða þannig að hafa 5 reiti fyrir tilraunir.
o. Ef einungis einn hópur þ.e. allt að 14 manns er í keppni skal leyft milli 10-15 mínútna hlé milli greina. Þetta á að tryggja nægan tíma til upphitunar og lagfæringar palls.
p. Ef tveir eða fleiri hópar keppa á sama palli, er ekkert hlé leyft milli umferða, annað en sem nauðsynlegt er til að lagfæra pallinn. T.d. ef tveir hópar eru í keppni, á fyrsti hópurinn að ljúka öllum þrem umferðum af hnébeygju og síðan hinn hópurinn. Þá er pallurinn gerður reiðubúinn fyrir bekkpressu og fyrsti hópurinn lýkur sínum þrem umferðum í bekkpressu og strax á eftir hinn hópurinn. Pallurinn er þá gerður klár fyrir réttstöðulyftu og fyrsti hópurinn lýkur sínum þremur umferðum og síðan hinn hópurinn strax á eftir. Þetta kerfi kemur í veg fyrir óþarfa tímaeyðslu, nema þegar pallurinn er lagfærður milli greina.
2. Mótshaldari skal tilnefna eftirfarandi starfsmenn:
a. Þul/leikstjóra. Æskilegt að hann geti þýtt á ensku og mál þess lands, sem mót heldur
b Tæknilegan ritara. Í fjarveru meðlims tækninefndar skal þetta vera maður með alþjóðleg dómararéttindi og vera fær í ensku og máli mótslands.
c. Tímavörð (Helst dómara) Ef ekki er völ á dómara getur tækninefndin haft eitthvað um val þessa starfsmanns að segja.
d. Ræsi ( ekki þörf á þessu í umferðarkerfinu, starfsmaður við stjórnborð tekur við tilkynningum).
e. Ritara
f. Stangamenn. Stangarmenn skulu klæðast bol viðkomandi keppni eða bolum í sama lit og sömuleiðis íþróttabuxum og íþróttaskóm. Viðbótar starfsmenn má tilnefna eftir því sem þörf krefur, t.d. lækna, hjúkrunarfólk o.s.frv.
Skyldur starfsmanna eru:
a. Þulur er ábyrgur fyrir framgangi keppninnar. Hann er eins konar leikstjóri og raðar niður tilraunum keppenda, sem ræðst af þyngd og ef með þarf, rásnúmeri keppenda. Hann tilkynnir þyngd næstu tilraunar og nafn keppanda er skal lyfta henni. Þegar búið er að hlaða stöng og gera pallinn reiðubúinn fyrir tilraun tilkynnir aðaldómari það til þular, sem gerir kunnugt að stöngin sé tilbúin og kallar keppanda að keppnispalli. Til nánari skýringar – þegar aðaldómari hefur tilkynnt þuli að stöng sé tilbúin verður keppandi að fara í þá þyngd. Tilraunir sem þulur tilkynnir, verða þá að birtast á einhvers konar stigatöflu, sem reist er á áberandi stað, þar sem fram koma nöfn keppenda og rásnúmer.
b. Tæknilegur ritari skal mæta á tækninefndarfund fyrir mót. Í fjarveru tækninefndar eða meðlima hennar skal þessi aðili raða niður þeim dómurum, sem eru til staðar á alla keppnina. Hann skal gera lista yfir dómara og meðlimi í kviðdómi og tilkynna dómurum hvaða flokka þeir skuli dæma. Eftir tækninefndarfundinn, þegar endanlegar tilkynningar um keppendur og starfsmenn liggja fyrir, skal tæknilegi ritarinn færa inn á keppnisskýrslu, útbúa blað fyrir útbúnað keppenda, skjal fyrir hæð statífa og vigtunarlista fyrir alla flokka keppninnar með nöfnum keppenda. Á þessum fundi má einnig draga um rásnúmer keppenda til koma á réttri vigtunarröð og keppnisröð. Hann skal einnig fylla út spjald um hvern keppanda fyrir þul keppninnar. Framangreind skjöl, ásamt nægilegu magni af tilraunaspjöldum fyrir keppendur skal setja í umslag, eitt fyrir hvern þyngdarflokk og afhenda yfirdómara hvers flokks.
Tæknilegi ritarinn skal mæta við hverja vigtun og veita dómurum ráð og gæta að öllu, sem þarfnast athygli hans. Hann ætti að vera dómari met alþjóðleg cat I dómararéttindi. Hann skal vera frá þeirri þjóð, sem heldur mót hverju sinni og ætti að vera fær um að takast á við öll vandamál, sem komið gætu upp vegna tungumálavandræða á keppnisstað. Það er skylda mótstjóra að útvega tæknilegum ritara öll eyðublöð og skjöl, sem honum er þörf á starfs síns vegna. Öll skjöl varðandi starfslýsingu ásamt tilheyrandi skjölum getur mótshaldari nálgast hjá tækninefnd án endurgjalds.
c. Tímavörður ber ábyrgð á að mæla nákvæmlega tímann, sem líður frá því að tilkynnt er að stöng sé tilbúin uns keppandi hefur lyftu. Hann ber einnig ábyrgð á öðrum nauðsynlegum tímamælingum t.d. að keppandi hverfi af keppnispalli innan 30 sekúndna frá lokum tilraunar.
Eftir að klukkan hefur verið sett af stað má einungis stöðva hana þegar tíminn er útrunnin eða þegar lyfta er hafin, eða að ákvörðun aðaldómara. Þess vegna er mjög áríðandi að keppandi eða þjálfari hans athugi hæð hnébeygjustatífa áður en hann er kallaður upp, því þegar tilkynnt hefur verið að stöngin sé tilbúin er klukkan sett af stað. Sérhver frekari stilling á statífum verður að vera innan leyfðrar mínútu, sem keppandinn hefur, nema í þeim tilvikum að stangarmenn setji ranga hæð á statífin. Þetta má sanna með undirrituðu skjali, þar sem keppandi staðfestir hæð statífa.
Keppandi fær eina mínútu frá því að nafn hans er kallað upp til að byrja tilraun sína. Byrji keppandi ekki tilraun sína innan þessara marka tilkynnir tímavörður að tími sé útrunnin og aðaldómari gefur skipunina "takið" (rack) eða "niður" (down), eftir því hvaða lyftu er verið að framkvæma. Dæma skal lyftuna ógilda. Þegar keppandi byrjar tilraun sína innan tímamarkanna er klukkan stöðvuð.
Það fer eftir hvaða keppnisgrein um er að ræða hvenær lyfta telst hafin. Í hnébeygju og bekkpressu er byrjun talin þegar dómari gefur fyrra merkið. (Sjá Dómarar lið 3). Í réttstöðulyftu er lyfta hafin þegar keppandi byrjar á ákveðinni tilraun til að lyfta stönginni.
d. Ræsir skal fá uppgefna þyngd næstu tilraunar frá keppendum eða þjálfurum þeirra og koma henni þegar til þular. Keppandi hefur eina mínútu eftir lok tilraunar sinnar til að tilkynna næstu þyngd til ræsis, sem kemur henni til þular.
e. Ritarar skulu skrá nákvæmlega framgang keppninnar og við lok hennar tryggja að dómararnir þrír undirriti keppnisskýrslur, metaskýrslur eða önnur skjöl er þarfnast undirskriftar.
f. Stangarmenn skulu hlaða og afhlaða stöng, stilla hnébeygjustatíf eða bekk, hreinsa stöng eða pall ef aðaldómari fer fram á það, og almennt að sjá um að pallur sé í góðu ástandi og sé ætíð hreinn og snyrtilegur. Aldrei skulu vera færri en tveir eða fleiri en fimm stangarmenn á lyftingapalli. Þegar keppandi undirbýr lyftu mega stangarmenn aðstoða hann við að taka stöng af statífum.
Þeir mega einnig aðstoða við að koma stöng aftur í statífin eftir tilraun. Þeir mega hins vegar ekki snerta keppanda eða stöng meðan á tilraun stendur, þ.e.a.s. frá því að gefið er merki um að hefja tilraun uns gefið er merki um að tilraun sé lokið. Eina undantekningin frá þessari reglu er ef lyfta er í hættu og líkleg að valda keppanda meiðslum. Þá mega stangarmenn að fengnum tilmælum frá aðaldómara eða keppanda sjálfum losa keppanda undan stönginni.
Ef tilraun keppanda er dæmd ógild vegna mistaka stangarmanns, en heppnaðist að öðru leyti og keppandi á enga sök á, mega dómarar og kviðdómur gefa honum aðra tilraun við sömu þyngd í lok umferðar.
3. Meðan á keppni stendur, sem fram fer á palli eða senu, mega aðeins eftirfarandi aðilar vera umhverfis pallinn eða á senunni: keppandi og þjálfari hans, kviðdómur, dómararnir þrír og stangarmenn. Meðan á lyftu stendur mega einungis keppandi, stangarmenn og dómarar vera á pallinum. Þjálfarar skulu þá vera á tilgreindu svæði, sem ákveðið er af kviðdómi eða tilnefndum starfsmanni.
4. Keppandi skal ekki vefja sig, lagfæra nokkuð af búningi sínum eða nota ammoníak í nágrenni við eða á pallinum. Eina undantekningin frá þessari reglu er að hann má lagfæra belti sitt.
5. Í alþjóðlegri keppni milli tveggja einstaklinga eða tveggja þjóða, þar sem keppt er sér í hverjum þyngdarflokki, mega keppendur lyfta til skiptis. Sá keppandi, sem biður um léttasta þyngd í byrjunarlyftu, lyftir fyrst og þeirri röð skal haldið út hverja keppnisgrein.
6. Í keppnum, sem I.P.F. viðurkennir skal þyngd sú, sem sett er á stangirnar ávallt vera margfeldi af 2,5 kg og minnsta leyfileg hækkun er sú þyngd. Þyngdir skulu tilkynntar í kílóum. Hækkun undir 2.5kg er leyfileg í metatilraunum í þeirri keppni, sem keppt er í, t.d. drengja-, unglinga, öldunga eða í opnum flokki.
Undantekningar frá þessari reglu
a. Í mettilraun verður þyngd stangar að vera a.m.k. 500 grömmum fyrir ofan gildandi met. Mettilraunina verður að taka meðan á eðlilegri stighækkandi þyngd stangar stendur eða sem fjórða tilraun í lok umferðar.
b. Ef keppandi biður um þyngd, sem er ekki heilt margfeldi af 2,5 kg til að setja met, og það er ein af þremur tilraunum hans, og hann lyftir löglega, er næsta margfeldi af 2,5 kg fyrir neðan fært á keppnisskýrslur en nákvæm þyngd á metaskýrsluna. T.d. ef beðið er um 333 kg í hnébeygju í annarri tilraun og lyftan heppnast eru 332,5 kg færð á keppnisskýrslu en 333 kg á metaskýrslu.
c. Keppandi má reyna við met í öllum sínum tilraunum, svo framarlega sem hann hækkar um 500 grömm. Sem dæmi má taka, ef gildandi met er l00kg, þá má í fyrstu tilraun reyna við 100kg, annarri 101kg, þriðju 101,5kg og fjórðu 102kg.. Tilraunir 2,3 og 4 verða met, ef lyftur takast og það jafnvel þótt þyngdin í keppninni væri ekki aukin úr l00kg.
d. Keppandi má aðeins taka hækkun minni en 2.5kg sem mettilraun í þeim flokki, sem verið er að keppa í. Þannig má mettilraun við öldungamet í keppni í opnum flokki aðeins vera margfeldi af 2,5kg.
e. Eftirfarandi gerist, ef beðið er um aukatilraun við met í næstu umferð, sem er ekki margfeldi af 2.5kg og forsendur breytast þannig að annar keppandi lyftir yfir þeirri þyngd í fyrri umferð, þá verður þyngdin lækkuð niður í næsta margfeldi af 2.5kg:
Dæmi 1: Gildandi met er 302.5kg. Keppandi A lyftir 300kg í fyrstu umferð og biður svo um 303kg fyrir met í annarri. Keppandi B lyftir 305kg í fyrstu umferð. Annarri tilraun A er þá breytt í 302.5kg.
Dæmi 2: Gildandi met er 300kg.
Keppandi A biður um o.5kg hækkun eftir að hafa lyft sinni fyrstu tilraun. Keppandi B lyftir 305kg í fyrstu umferð. Keppandi A verður þá að taka næsta margfeldi af 2,5kg, sem er 302.5kg.
7. Aðaldómari er sá eini, sem tekur ákvarðanir í þeim tilfellum, sem mistök verða við hleðslu stangar eða þul verða á mistök. Ákvörðunum hans skal komið til þular, sem tilkynnir um þær.
Dæmi um mistök í hleðslu
a. Ef sett er minna á stöngina en keppandi bað um og hann síðan lyftir þyngdinni á fullgildan hátt getur hann valið um að halda lyftunni eða sleppa henni og fá aðra tilraun við þá þyngd, sem hann bað um í upphafi. Ef tilraunin mistekst skal sleppa henni og keppandi fær aðra tilraun við þá þyngd, sem beðið var um. Í báðum þessum tilvikum skulu tilraunirnar teknar í lok umferðar.
b. Ef sett er meira á stöngina en keppandi bað um og hann síðan lyftir þyngdinni á fullgildan hátt skal lyftan tekin góð og gild. Létta skal síðan á stönginni ef aðrir keppendur vilja reyna við léttari þyngd. Ef tilraunin mistekst skal keppanda veitt aukatilraun við þá þyngd sem upphaflega var beðið um, í lok umferðarinnar.
c. Ef misjafnt er sett á stöng eða einhver breyting verður á stöng eða lóðum meðan lyft er eða þá að keppnispallur aflagast og tilraun heppnast, ræður keppandi hvort hann tekur lyftuna gilda eða tekur aukatilraun. Heppnist tilraunin ekki fær keppandi aukatilraun, en aðeins í lok umferðar. Ef lyftan er ekki margfeldi af 2,5, þá skal færa á keppnisskýrsluna lægsta margfeldi af 2,5, sem völ er á.
d. Ef þul verða á þau mistök að tilkynna þyngd léttari eða þyngri en keppandi hefur beðið um, verður aðaldómari að taka sömu ákvarðanir og ef mistök hefðu átt sér stað við hleðslu stangar.
e. Ef einhverra hluta vegna keppendur eða þjálfarar geta ekki haldið sig í nágrenni palls til að fylgjast með framgangi keppninnar og keppandi missir af tilraun sinni vegna þess að þulur hefur látið hjá líða að kalla á keppanda í þá þyngd, skal lækka þyngd á stöng eins og þarf og keppandi skal fá að gera tilraun sína, en aðeins í lok umferðar.
8. Nái keppandi ekki að lyfta neinni tilraun í einhverri greininni útilokast hann sjálfkrafa frá frekari keppni.
9. Stangarmenn skulu ekki aðstoða keppanda á neinn hátt við að komast í byrjunarstöðu að öðru leyti en að hjálpa honum við að taka stöngina úr statífum.
10. Ef lyftu hefur verið lokið verður keppandi að koma sér af pallinum innan 30 sekúndna, annars getur hann átt von á að dómarar ómerki tilraunina. Misnotkun á þessari 30 sek reglu mun ekki verða liðin, meðan kviðdóms nýtur við. Þessi regla var sett vegna keppenda, sem kynnu að meiðast í lyftu og einnig vegna fatlaðra keppenda, t.d. blindra.
11. Í því tilfelli, að keppandi verður fyrir meiðslum í upphitun eða á meðan á keppni stendur eða sýnir einhver merki þess að líkamsástand hans geti stefnt heilsu hans í hættu, hefur keppnislæknir rétt til að rannsaka keppanda. Ef hann er að mati læknis óhæfur til að halda áfram, má læknir í samráði við kviðdóm, gera nauðsynlegar ráðstafanir til að keppandi dragi sig í hlé. Sérhver slík ákvörðun skal fyrst tilkynnt liðstjóra eða þjálfara.
12. Sá keppandi eða þjálfari, sem með hegðun sinni á keppnispalli verður talinn koma óorði á kraftlyftingar skal fá opinbera áminningu. Ef hinn áminnti heldur áfram hegðun sinni getur kviðdómur eða dómarar, ef kviðdómur er ekki til staðar, dæmt
keppanda frá keppni og skipað þjálfara að yfirgefa keppnissvæðið. Liðstjóra skal gjört kunnugt um allar ákvarðanir um áminningar og brottvikningar.
13. Kviðdómur og dómarar geta með meirihlutaákvörðun án áminningar vikið keppanda eða starfsmanni úr keppni ef brotið telst það alvarlegt að varði fyrirvaralausri brottvikningu, frekar en áminningu. Liðsstjóra ber að tilkynna um þetta.
14. Í alþjóðlegri keppni verða allar áfrýjanir á ákvörðunum dómara, kvartanir varðandi framgang keppni eða vegna framkomu einhverra aðila, sem þátt taka í keppninni að berast kviðdómi. Kviðdómur getur krafist þess að áfrýjun sér gerð skriflega. Áfrýjun eða kvörtun verður að vera afhent formanni kviðdóms af liðsstjóra, þjálfara eða í fjarveru þeirra, af keppandanum sjálfum. Kæra verður atburð strax að honum loknum.
Áfrýjanir og kvartanir verða að uppfylla þessi skilyrði til að vera teknar til greina. Kviðdómur getur gert hlé á keppni ef nauðsyn krefst og dregið sig í hlé til að úrskurða. Eftir að kæra hefur verið meðhöndluð og meirihlutaúrskurður náðst í kviðdómi, kemur hann fram og forseti hans tilkynnir kæranda niðurstöður. Úrskurður kviðdóms er endanlegur og óáfrýjanlegur. Eftir að keppni hefst að nýju skal gefa næsta keppanda þriggja mínútna hlé fyrir lyftu.
Beinist kvörtun gegn einhverjum keppanda eða meðlimi í liði andstæðinganna verður að fylgja skriflegri kæru fjárhæð, sem nemur 150 DM eða jafnvirði í einhverjum gjaldmiðli. Ef kæran verður álitin lítilfjörleg eða illgjörn má gera alla upphæðina eða hluta hennar upptækan í sjóð I.P.F.að ákvörðun kviðdóms.
DÓMARAR
1. Dómarar eru þrír að tölu, aðaldómari og tveir hliðardómarar.
2. Aðaldómari gefur þau merki sem þarf í öllum lyftunum.
3. Merkin fyrir lyfturnar þrjár eru eftirfarandi:
| Lyfta |
Upphaf |
Endir |
| Hnébeygja |
Merki, sem samanstendur af handahreyfingu niðurávið og orðinuniðurávið og orðinu "beygja" (squat). |
Merki, sem samanstendur handahreyfingu upp og aftur og orðinu "takið" (rack). |
|
Bekkpressa |
Sýnilegt merki, sem samanstendur af hreyfingu handar niðurávið og skipuninni byrja (start) |
Merki, sem samanstendur af handahreyfingu upp og aftur og orðinu "takið" (rack). |
| Réttstöðulyfta |
Merki ekki krafist. |
Handahreyfing niður á við og orðið "niður" (down).
|
4. Þegar gengið hefur verið frá stöng í statíf eða á pall að lyftu lokinni kunngera dómarar úrskurð sinn. Það er gert með ljósum, hvít fyrir gilda lyftu, rauð fyrir ógilda lyftu.
Síðan sýna dómarar spjöld, sem gefa til kynna ástæðu fyrir ógildingu á lyftu.
5. Dómararnir þrír mega sitja þar sem þeir telja sig sjá lyftuna sem best fyrir hverja grein fyrir sig. Hins vegar skal aðaldómari ætíð hafa í huga að keppandi þarf að sjá hann greinilega meðan á hnébeygju og réttstöðulyftu stendur og hliðardómarar ættu ætíð að hafa í huga að aðaldómari þarf að sjá þá svo hann geti séð þá rétta upp hendi.
6. Áður en keppni hefst verða dómarar í sameiningu að ganga úr skugga um eftirfarandi:
a. Að pallurinn og tækjabúnaður samræmist að öllu leyti reglum. Frávik stanga og lóða frá gefnum þyngdum eru athuguð og gölluðum tækjum hafnað. Aukastöng og lásar skulu vera til staðar, ef stöng eða lásar verða fyrir skemmdum.
b. Að vogir séu nákvæmar og réttar.
c. Að keppendur séu vigtaðir innan þeirra tímamarka, sem gefin eru fyrir þyngdarflokk þeirra.
d. Að keppnisbúningur og búnaður keppenda hafi verið skoðaður og sé réttur og löglegur í einu og öllu. Það er skylda keppanda að sjá til þess að allur búnaður, sem hann ætlar að nota fari í skoðun hjá dómurum. Keppendur sem nota búnað sem ekki hefur verið skoðaður geta átt von á viðurlögum svo sem ógildingu á seinustu lyftu.
7. Meðan á keppni stendur verða dómarar í sameiningu að sjá til þess að:
a. Þyngd á stöng sé sú, sem þulur tilkynnir. Hverjum dómara skal standa til boða hleðslukort. Þetta er á ábyrgð allra þriggja dómara.
b. Búnaður og búningur keppenda á keppnispalli sé nákvæmlega sá, sem athugaður var og samþykktur í vigtun. Ef einhver dómaranna hefur ástæðu til að efast um heiðarleika keppanda hvað þetta varðar, skal hann þegar lyftu er lokið tilkynna aðaldómara grun sinn. Formaður kviðdóms getur þá skoðað búnað keppanda. Komi í ljós að hann hafi notað útbúnað, sem ekki hefur verið skoðaður við vigtun og er ólöglegur og ekki er hægt að rekja það til mistaka dómaranna við skoðun, skal honum tafarlaust vikið úr keppni og lyfta úrskurðuð ógild. Ef keppandi hefur notað ólöglegan búnað, sem rekja má til mistaka dómara við skoðun, þá er lyftan dæmd ógild, en keppandi fær nýja tilraun í lok umferðar í löglegum búnaði (ólöglegur útbúnaður fjarlægður).
8. Samþykki annarhvor hliðardómaranna, áður en lyfta hefst ekki legu stangar eða stöðu keppanda, eiga þeir að rétta upp hönd og vekja athygli á því. Sé meirihluti dómara sammála því að umrædd atriði séu ólögleg, skal yfirdómarinn ekki gefa byrjunarmerki. Að ósk keppanda eða þjálfara hans skulu þeim veittar upplýsingar um hvers vegna byrjunarmerki er ekki gefið. Á sama hátt má keppandi eða þjálfari hans leita upplýsinga um hví lyfta er ógild. Slíkri ósk verður að koma á framfæri áður en næsti keppandi byrjar sína lyftu. Kviðdómur er ábyrgur fyrir því að koma þessum upplýsingum á framfæri við keppanda. Spjöld dómara ættu að gefa keppanda og þjálfara hans upplýsingar um ógildingu á lyftu. Keppandinn getur notað það sem eftir er af tíma hans til að laga stöðu sína eða stangar og fá byrjunarmerki. Eftir að lyfta hefur hafist getur hliðardómari ekki vakið athygli á neinu, sem hann telur athugavert við lyftu.
9. Dómari verður að halda sig frá öllum útskýringum og ekki fá í hendur skjöl eða tilkynningar um gang keppninnar. Þess vegna er nauðsynlegt að rásnúmer hvers keppanda fylgi nafni hans á keppnistöflu svo dómari geti fylgst með röð lyfta.
10. Dómari skal ekki gera tilraun til að hafa áhrif á dóma hinna dómaranna.
11. Yfirdómari getur borið bækur sínar saman við hliðardómara, kviðdóm eða hvern annan starfsmann í þágu keppninnar.
12. Að geðþótta sínum getur yfirdómari skipað fyrir um hreinsum stangar eða keppnispalls. Ef keppandi eða þjálfari óskar eftir hreinsun stangar eða keppnispalls verður slík ósk að beinast að aðaldómara, en ekki stangarmönnum
13. Í lok keppninnar skulu dómararnir þrír undirrita keppnisskýrslur, metaskýrslur og önnur skjöl, sem þarfnast undirskriftar.
14. Dómarar í alþjóðakeppnum skulu valdir af tækninefnd og verða að hafa sannað hæfni sína á alþjóðamótum og meistaramótum einstakra landa.
15. Á alþjóðamótum mega ekki tveir dómarar frá sama landi vera valdir til að dæma sama þyngdarflokk á mótum, þar sem fleiri en tvær þjóðir keppa.
16. Val dómara í aðaldómarastöðu í ákveðnum þyngdarflokki kemur ekki í veg fyrir val hans sem hliðardómara í einhverjum öðrum þyngdarflokki.
17. Á Heimsmeistaramótum eða á öðrum mótum þar sem tilraunir eru gerðar við Heimsmet, mega einungis Category I og Category II dómarar viðurkenndir af I.P.F. dæma. Hver þjóð getur tilnefnt allt að þrjá dómara fyrir Heimsmeistaramót og að auki dómara til að sitja í kviðdóm.
18. Dómarar og kviðdómendur skulu klæðast sams konar klæðum, sem skulu
vera:
Karlar:
Vetrarklæði - Dökkblár blaser jakki með tilheyrandi category dómaramerki á vinstri barmi, gráar buxur, hvít skyrta og með viðeigandi IPF bindi.
Sumarklæði - Hvít skyrta og gráar buxur. Bera má bindi (val).
Konur:
Vetrarklæði - Dökkblár blaser jakki með tilheyrandi category dómaramerki á vinstri barmi, grátt pils eða buxur og hvít blússa eða skyrta. Viðeigandi bindi er valfrjálst.
Sumarklæði - Grátt pils eða buxur og hvít blússa eða skyrta.
Rautt IPF bindi og dómaramerki er fyrir category I og blátt fyrir category II. Kviðdómur ákveður hvort bera skuli vetrarklæði eða sumarklæði. Æfingaskór þykja ekki viðeigandi fyrir dómarafatnað. Nota skal venjulega skó.
19. Skilyrði fyrir að dómari fái category II dómararéttindi eru sem
hér segir:
a. Að hann sé landsdómari í góðu áliti hjá landssambandi sínu.
b. Hann verður að hafa meðmæli landssambands síns.
c. Hann verður að taka skriflegt category II próf á heims meistaramóti, álfuleikum, svæðamóti, alþjóðamóti, meistaramóti lands eða dómaranámskeiði.
d. Hann verður að leysa 90% eða meira rétt úr bæði skriflegu og
verklegu prófi.
20. Skilyrði fyrir að dómari fái Category I dómararéttindi eru sem hér segir:
a. Að hann hafi verið category II dómari í góðu áliti í a.m.k. 4 ár.
b. Hann verður að hafa dæmt á a.m.k. fjórum alþjóðlegum mótum (ekki meðtalið HM í bekkpressu).
c. Hann verður að taka category I verklega prófið á heimsmeistaramóti (ekki HM í bekkpressu), álfuleikum, svæðamóti eða alþjóðlegu móti.
d. Hann verður að dæma sem aðaldómari a.m.k. 75 tilraunir. A.m.k. 35 þeirra skulu vera hnébeygjur. Fyrsta umferð keppanda telst ekki með.
e. Prófmaðurinn fær einnig 25 stig og er undir athugun við skoðun keppnisbúnaðar, vigtun og þegar hann kemur sér fyrir á palli. Dregið er frá 0.5 stig fyrir hverja þá villu, sem brýtur í bága við tæknireglur. Prófdómari verður að vera meðlimur í tækninefnd IPF eða starfsmaður tilnefndur af henni.
f. A.m.k. 90% af ákvörðunum hans verða að vera réttar, þar af 75 stig fyrir ákvarðanir teknar á keppnispalli samanborið við ákvarðanir kviðdóms, en ekki hinna dómaranna. Hin 25 stigin eru fyrir ákvarðanir hans og frammistöðu við önnur nauðsynleg skyldustörf svo sem við athugun búnaðar, vigtun og stjórn á palli.
g. Hann verður að vera tilnefndur af landssambandi til ritara I.P.F. og formanns tækninefndar til að verða prófaður. Þar skal tekið fram eftirfarandi:
1. Hæfni kandídats sem dómara.
2. Forgangsröð sem category II dómari.
3. Hvort hann verður til reiðu í framtíðinni til dómgæslu á alþjóðlegum mótum.
21. Val kandídats til prófunar hjá I.P.F. byggist á eftirfarandi:
a. Fjölda tilnefninga sem berast.
b. Fjölda, sem hægt er að prófa.
c. Fjölda category I dómara, sem þörf er á í hinum einstöku löndum.
22. Prófið fer þannig fram:
a. category II - Áður en prófað er skulu kandídatar sækja ítarlegt námskeið í reglum, sem stýrt er af category I dómara, sem hefur verið tilnefndur sem prófdómari af tækninefnd I.P.F. Verklegt próf fara fram eftir skriflega prófið, meðan á keppni stendur. Kandídat skal sitja nærri borði kviðdóms og dæma alls 100 skal tekið í keppni eftir bóklega prófið. Prófmaður skal sitja nálægt borði kviðdóms og mun dæma 100 lyftur, þar af verða 40 að vera hnébeygjur. Prófmaður skal vera undir nákvæmu eftirliti a.m.k. eins category I alþjóðadómara og verður að hafa 90% af ákvörðunum sínum réttar samanborið við ákvarðanir meirihluta dómaranna, sem prófa hann. Fyrsta umferð telst ekki með. Prófmaður byrjar að dæma í annarri umferð.
b. Category I - Einungis er prófað verklega á heimsmeistaramóti, (ekki HM í bekkpressu álfuleikum, svæðamótum eða alþjóðakeppnum. Prófmaður er undir nákvæmu eftirliti kviðdóms, sem
samanstendur af þremur category I dómurum Prófmaður verður að hafa 90% ákvarðana réttar samanborið við ákvarðanir kviðdóms. Þetta felur einnig í sér athugun á því hvernig prófmaður
stendur sig við önnur skyldustörf svo sem skoðun búnaðar og vigtun. Fyrsta umferð telst ekki með. Prófmaður byrjar að dæma í annarri umferð.
23. Ef land á engan category I dómara má I.P.F. tilnefna category II dómara til að stjórna og yfirfara category II dómarapróf, bæði skrifleg og verkleg.
24. Prófgjald á að greiða prófdómara fyrir prófið. Öll prófblöð skulu yfirfarin af prófdómendum. Eftir yfirferð fær prófmaður niðurstöður og skal senda niðurstöður til formanns dómaranefndar og prófgjald til gjaldkera IPF.
25. Þegar ritari IPF fær niðurstöður tilkynnir hann þær til prófmanns og landssambands.
26. Merkja skal prófblöð á eftirfarandi hátt:
a. Þær tilraunir sem prófmaður dæmir rétt skal merkja með skástriki (/).
b. Þær tilraunir sem prófmaður dæmir vitlaust skal merkja með (x).
c. Þegar merki dómara er nauðsynlegt og gefið án þess að lyftu sé lokið verður tilraunin merkt (0) og litið á hana sem tilraun.
d. Þegar merki er nauðsynlegt, en ekki gefið (ö).
e. Þegar merki er vitlaust gefið, t.d. of fljótt eða of seint verður prófdómari að merkja með (x) og (s) til að gefa til kynna að rangt merki hafi verið gefið.
f. Öll prófblöð án nokkurra breytinga eða viðbóta skal forseti kviðdóms fara yfir og gefa fyrir, ef um category I dómara er að ræða, en þetta gera prófdómararnir, ef um category II er að ræða
27. Kviðdómurinn, sem fylgist með prófmanni, ef um category I dómara er að ræða, eða prófdómendur fyrir category II og skulu ákvarða hvort prófmaður hefur náð eða fallið á verklegu prófi.
28. Þegar prófmaður stenst prófið miðast dagsetning dómararéttinda við dagsetningu prófsins.
29. Prófmenn sem falla skulu bíða í a.m.k. 6 mánuði áður en þeir geta tekið prófið aftur.
30. Skráning
a. Allir dómarar verða að láta endurskrá sig hjá I.P.F. til þess að halda skilríkjum sínum í gildi og viðurkenndum.
b. Endurskrásetning fer fram 1. janúar hvert Olympíuár.
c. Það er á ábyrgð landssambands að senda skrásetningarþóknun (30 Euro) til gjaldkera I.P.F. samhliða yfirliti yfir dómgæslu dómara innanlands sem utan, frá því að síðasta skráning fór fram.
d. Dómari, sem hefur ekki starfað í fjögur ár eða lætur hjá líða að endurskrá sig, missir skilríki sín. Hann þarf þá að endurtaka prófið.
e. Dómarabók, sem upphaflega er gefin út innan tólf mánaða frá 1. janúar Olympíuárs, þarf ekki að endurnýja fyrr en l. janúar á næsta Olympíuári.
31. Ritari I.P.F. skal senda landssamböndum:
a. Lista yfir dómara með skilríki í lagi, sem er uppfærður árlega.
b. Lista yfir dómara, sem þurfa að láta endurskrá sig til að halda skilríkjum sínum.
32. Alþjóðlegir dómarar, bæði category I og II verða að hafa dæmt minnst fjögur alþjóðleg mót eða meistaramót lands undanfarin fjögur ár milli Olympíuára til þess að hægt sé að samþykkja endurskráningu.
KVIÐDÓMUR OG TÆKNINEFND
Kviðdómur
1. Á heimsmeistaramótum og álfumótum skal valið í einn kviðdóm fyrir hvern hluta keppninnar.
2. Kviðdómur samanstendur af þremur category I dómurum. Í fjarveru meðlims tækninefndar skal sá elsti þeirra vera forseti kviðdómsins.
3. Meðlimir kviðdóms eiga allir að vera frá mismunandi þjóðlöndum, að undanteknum forseta IPF og formanni tækninefndar.
4. Verksvið kviðdóms er að tryggja að reglum sé framfylgt á fullnægjandi hátt.
5. Í keppnum getur kviðdómur með meirihlutaatkvæðagreiðslu skipt um dómara, telji kviðdómur að úrskurðir viðkomandi dómara sýni hann óhæfan, að því tilskyldu að honum sé fyrst veitt áminning.
6. Óhlutdrægni dómara er ekki hægt að draga í efa, en mistök geta átt sér stað hjá dómurum og verið þó á góðri trú byggð. Í slíku tilfelli skal veita viðkomandi dómara tækifæri til að útskýra þann dóm sinn, sem er tilefni áminningar.
7. Ef kvartað er til kviðdóms yfir dómara, skal þegar í stað tilkynna dómaranum um kvörtunina. Kviðdómur skal ekki setja starfandi dómara undir óþarfa álag.
8. Eigi sér stað alvarleg mistök við dómgæslu, sem þverbrjóta tæknireglur, getur kviðdómur tekið viðeigandi ákvörðun til að leiðrétta mistökin. Þeir geta veitt keppanda aukatilraun.
9. Aðeins við sérstakar aðstæður, þegar mistök eru greinileg og augljós í dómgæslunni, þá getur kviðdómur í samráði við dómara breytt ákvörðunum þeirra.
10. Meðlimir kviðdóms eru staðsettir þar sem þeir hafa sem besta yfirsýn yfir keppnina.
11. Fyrir keppni skal forseti kviðdóms fullvissa sig um að meðlimir kviðdóms kunni hlutverk sitt algjörlega, svo og nýjar reglur sem og viðbætur við síðustu útgáfu handbókar.
12. Val á keppendum fyrir lyfjapróf skal alltaf framkvæmt af kviðdómi með drætti. Ef ekki er kviðdómur til staðar, skal ritari mótsins sjá til þess að dregið sé um keppendur í lyfjapróf af útnefndum starfsmanni, fyrir framan vitni.
13. Sé leikin tónlist meðan á keppni stendur, ákveður kviðdómur hve hátt er spilað og hvenær slökkva skal tónlist, hvort það er þegar keppandi kemur á pallinn eða þegar hann grípur um stöngina.
II Tækninefnd IPF
1. Í tækninefnd IPF er forseti, sem á að vera category I dómari. Hann er kosinn af þingi og sex meðlimir frá hinum og þessum þjóðum, sem tilnefndir eru af framkvæmdanefnd IPF (executive committee) í samráði við formann tækninefndar.
2. Tækninefnd er treyst fyrir athugun á öllum kröfum og tillögum tæknilegs eðlis, sem borist hafa IPF frá kraftlyftingasamböndum.
3. Ákvarðanir hennar skulu lagðar fyrir þing IPF.
4. Hún tilnefnir aðaldómara og hliðardómara á heimsmeistaramótum.
5. Tækninefndin þjálfar og kennir dómurum, sem hafa ekki náð alþjóðlegum réttindum og endurprófar þá, sem hafa náð þeim.
6. Hún tilkynnir þingi IPF, forseta og ritara, hvaða dómarar eru hæfir til að dæma eftir próf eða endurpróf.
7. Skipuleggur dómaranámskeið fyrir öll meiriháttar mót, svo sem heimsmeistaramót. Kostnaður vegna þessara námskeiða greiðist af því landssambandi, sem skipuleggur keppnina.
8. Leggur til við þing IPF tillögur um ógildingu skírteina alþjóðlegra dómara, þegar það reynist nauðsyn.
9. Leggur fyrir framkvæmdastjórn gögn tæknilegs eðlis, sem fjalla um þjálfun og framkvæmd lyfta í kraftlyftingum.
10. a. Skal skoða allan keppnisbúnað og persónulegan búnað, eins og skilgreint er í handbókinni, og tæki, sem hafa verið send frá hinum og þessum framleiðendum til þess að fá leyfi til að nota
setninguna "Samþykkt af IPF" (IPF approved) í auglýsingum sínum. Ef tækið eða tækin uppfylla skilyrðin í þágildandi reglum IPF verður gjalds krafist fyrir hvern hlut og tilkynning um samþykki gefin út af tækninefnd.
b. Í lok hvers árs verður að senda endurnýjunargjald fyrir hvern hlut til IPF fyrir endurnýjun á skírteini. Ef hönnun hefur breyst verður að senda hlutinn aftur til tækninefndar til skoðunar og endurnýjunar á leyfi.
c. Ef framleiðandi breytir hönnun hlutar eftir að hann hefur verið færður til skoðunar og samþykktur, þannig að hann uppfyllir ekki lengur lög og reglur IPF mun IPF draga samþykkt sína til baka. IPF mun ekki senda annað skírteini fyrr en
hönnuninni hefur verið breytt og hlutirnir hafa verið færðir aftur til skoðunar hjá tækninefnd.
HEIMSMET
Heimsmeistaramót, álfumót, svæðamót og meistaramót landa.
1. Á heimsmeistaramótum, álfumótum, svæðamótum og meistaramótum landa, sem eru samþykkt og viðurkennd af I.P.F. verða heimsmet viðurkennd án þess að lóð eða keppandi séu endurvegin að því tilskildu að keppandinn hafi verið vigtaður á réttan hátt fyrir mótið og dómararnir eða tækninefnd hafi athugað þyngd stangar og lóða fyrir mótið.
Met karla í flokki 50 til 59 ára, sem eru hærri en met í flokki 40 til 49 ára eru sett í flokkinn 40 til 49 ára. Met karla í flokki 60+ sem eru hærri en þau í 50 til 59 ára flokki eru sett í 50 til 59 ára flokkinn.
Met kvenna í flokki 50+, sem eru hærri en met í 40 til 49 ára flokki verða sett í 40 til 49 ára flokki.
Á sama hátt eru met drengja- og telpna, sem eru hærri en unglingamet einnig skráð í unglingaflokk.
2. Keppandi skal mæta til skoðunar til kviðdóms eða til dómaranna þriggja í fjarveru hans. Sjá Keppnisbúningur og búnaður keppanda, liður 9 (i).
3. Skilyrði fyrir skráningu heimsmets eru sem hér segir:
a. Keppnin verður að vera haldin af landssambandi, sem er fullgildur meðlimur að I.P.F.
b. Sérhver dómaranna, sem dæma metlyftuna verður að hafa gild alþjóðaréttindi frá I.P.F. og vera meðlimur landssambands, sem er fullgildur meðlimur að I.P.F.
c. Ekki er hægt að efast um að dómarar allra landa starfi á trúverðugan og óhlutdrægan máta. Þar af leiðandi getur heimsmet verið staðfest þótt allir dómararnir séu af sama þjóðerni.
d. Heimsmet verður aðeins staðfest, ef lyfjapróf var framkvæmt á keppandanum strax að keppni lokinni í hans þyngdarflokk og í samræmi við reglur IPF um lyfjapróf. Niðurstaðan verður að vera neikvæð.
Öll önnur mót
4. Ef met er sett á öðru móti en að ofan greinir, þarf að bæta eftirfarandi atriðum við þau sem eru í greinum 2 og 3.
a. Strax og mettilraun hefur verið lyft löglega verða dómararnir þrír að vigta stöngina hlaðna og skrá nákvæmlega þyngd hennar. Þeir verða einnig að gera nákvæma skrá yfir þyngd stangarinnar og sérhvers lóðs, sem notað var við lyftuna.
b. Dómararnir verða að undirrita skriflegt vottorð, þar sem þeir leggja við drengskap sinn að upplýsingar er varða eftirfarandi atriði séu réttar:
1. Nafn keppanda auk fæðingardags hans ef um ungling er að ræða eða öldung.
2. Þjóðerni keppanda.
3. Nafn móts, staður og dagsetning.
4. Þyngd keppanda.
5. Þyngd stangar og listi yfir þyngd allra lóða.
6. Að vogir, sem notaðar eru, hafi verið löggiltar á síðustu
6 mánuðum. Ef vog hefur ekki verið löggilt innan þess tíma þurfa dómarar að staðfesta að vigtin sé í lagi.
7. Afrit af mótaskýrslu verður að fylgja metumsókn.
Þegar metumsókn hefur verið fyllt út skal hún undirrituð af dómurunum þremur og forseta kviðdóms eða ritara landssambands.
Senda skal metumsókn til aðalritara IPF og metaskráningar IPF innan eins almanaksmánaðar mánaðar frá því að metið var sett.
5. Ef keppandi nær í þriðju tilraun árangri innan 20 kg. frá gildandi meti í einhverjum þeirra móta, sem talin eru upp í lið 1 hér að framan, getur kviðdómur, eða aðaldómari ef kviðdómur er ekki til staðar, gefið honum möguleika á fjórðu tilraun utan keppni. Kviðdómur eða aðaldómari í fjarveru kviðdóms getur talið fjórðu tilraun óþarfa, ef keppandi hefur átt í erfiðleikum með þyngd, sem er 20kg undir gildandi meti í þriðju tilraun og einungis fengið tvö hvít ljós. Þá geta þeir hafnað beiðni um fjórðu tilraun. Undir engum kringumstæðum má gefa fleiri tilraunir.
6. Aðeins mega þeir keppendur, sem keppa á mótinu fá leyfi við fjórðu tilraun utan keppni.
7. Undir engum kringumstæðum má gefa keppanda leyfi til að reyna við met tilraun í einstökum greinum, ef hann tekur ekki þátt í keppninni allri.
8. Þegar tveir keppendur taka sömu metþyngd í einstakri grein eða samanlögðum árangri, skal sá talinn eigandi að metinu, sem léttari er við vigtun. Ef báðir keppendur reynast jafn þungir við vigtun verður sá talinn methafi, sem nær því fyrst.
9. Nýtt met er aðeins lögmætt ef það fer 500 gr. fram úr eldra meti. Hlutar úr 500 grömmum reiknast ekki sem þyngd. T.d. er 87,700 kg skráð sem 87,5 kg.
10. Opinbert heimsmet er skráð fyrir samanlagðan árangur í greinunum þremur. Það er viðurkennt ef það uppfyllir eftirfarandi:
a. Að það sé sett á móti, sem I.P.F. viðurkennir eða heldur.
b. Keppandinn sem setur metið sé aðili að landssambandi viðurkenndu af I.P.F.
c. Einungis er hægt að viðurkenna met ef lóð og stangir hafa verið vegnar fyrir keppnina.
d. Þó ekki þurfi að vigta keppanda og lóð í lok keppni, þarf að semja svipaða skýrslu og gert er ef um met í einstakri grein er að ræða og hún undirrituð af dómurunum þremur.
e. Metið er einungis viðurkennt í þeim þyngdarflokki, sem keppandinn vigtaðist inn í þegar hann var vigtaður fyrir keppnina.
f. Ekki má reikna aukatilraunir með í samanlögðum árangri.
11. Þessi atriði eiga ekki einvörðungu við um heimsmet, heldur og met eins og álfumet, svæðamet og landsmet. Þau skulu samþykkt og skráð ef þau uppfylla sömu skilyrði og heimsmet. Hins vegar er fjórða tilraun ekki leyfð fyrir önnur met en Heimsmet á HM mótum og Heimsleikum.
12. Met í einstökum greinum eru ekki viðurkennd nema keppandi lyfti að minnsta kosti tvöfaldri líkamsþyngd í hnébeygju og réttstöðulyftu og að minnsta kosti líkamsþyngd í bekkpressu. Kvenkeppandi verður að ná 1 ½ líkamsþyngd í hnébeygju og réttstöðulyftu og 75% af líkamsþyngd í bekkpressu. Allar þessar viðmiðunarþyngdir skulu vera sem næst 2.5kg.
13. Heimsmet í bekkpressu (bekkpressumóti) er hægt að setja á bekkpressumótum öðrum en HM í bekkpressu. Svona met verða bætt eftir sömu reglum og gilda um önnur heimsmet. Ekki er hægt að setja met, sem er minna en hálft kíló yfir gildandi meti. Þyngd innan við 500 grömm gildir ekki. Fjórðu tilraun má veita við met, ef þriðja tilraun heppnast og er innan við 20kg frá gildandi meti. Bekkpressumót skal halda án flokkunar milli fatlaðra og ófatlaðra keppenda. Fatlaðir geta keppt með öðrum, ef þeir uppfylla kröfur IPF til ófatlaðra keppenda.
Sérreglur um Heimsmeistaramót.
Anti-Doping-Control Passport.
Nú þurfa keppendur á IPF mótum erlendis að ganga með sérstakt anti Doping Control Passport, þar sem öll lyfjapróf, sem fram hafa farið á keppandanum eru skráð . Allir keppendur verða að hafa undirgengist lyfjapróf einhvern tíma á síðustu 60 dögum fyrir keppni. Hafi svo ekki verið verður að taka á viðkomandi keppanda lyfjapróf á Heimsmeistaramóti. Hann fer þannig ekki í útdrátt.
Allir keppendur á mótum IPF erlendis verða að undirrita sérstakt blað, sem bæði skal skráð á íslensku og ensku. Þar skulu koma fram ýmsar persónulegar upplýsingar um keppanda og síðan undirritun hans sem samþykki fyrir því að hann virði allar reglur og samþykktir IPF og samþykki random lyfjapróf utan keppni og annað, sem skráð verður á þetta blað, sem gert er ráð fyrir að verði staðlað.
EYÐUBLAÐ FYRIR SAMÞYKKI.
(Consent form)
Persónulegar upplýsingar:
Föðurnafn:.....................................Skírnarnafn....................Miðnafn......................
Fæðingardagur og ár.........................Þjóðerni........................................................
Borg........................Gata..............................Póstnúmer..............................
Land..................................
Númer vegabréfs..........................................
Nafn þess sambands, sem ég keppi fyrir...............................................................
Með undirritun minni hér að neðan viðurkenni ég og samþykki að virða stofnskrá og lög Alþjóða kraftlyftingasambandsins og sérstaklega á þetta við reglur og stefnumið varðandi lyfjamisnotkun og brot á reglum um notkun lyfja. Það er skylda mín að skoða og kynna mér þau skjöl, sem hægt er að nálgast á vefnum www.powerlifting-ipf.com og www. europowerlifting.org. Með undirritun minni hér að neðan viðurkenni ég að ég samþykki þessi skjöl. Ennfremur að ég er lagalega bundinn við að virða þau, eins og einnig ættingjar mínir og umboðsmenn og þetta felur í sér skyldu til að ganga undir hver þau lyfjapróf, sem eru viðurkennd af IPF, bæði utan sem innan keppni og samþykkja hver þau viðurlög, sem brot á þeim varða hjá IPF. Ennfremur viðurkenni ég að keppnisbann fyrir fyrsta jákvæða lyfjapróf fyrir steralyf og skyld efni er tvö ár og fyrir annað jákvætt lyfjapróf er allt að ævilangt keppnisbann. Ég mun samþykkja viðurlög við jákvæð próf vegna annarra efna, sem greind eru í stofnskrá IPF.
Undirskrift mín hér að neðan staðfestir ennfremur að ég mun fara nákvæmlega eftir öllum reglum um meðferð málskota vegna viðurlaga við öllum brotum á reglum um bann við lyfjanotkun. Ég mun nákvæmlega fara eftir þeirri aðferðarfræði, sem greinir í stofnskrá IPF og þeirri röð, sem þar er skráð án tillits til þess hvort ég er sammála eða ósammála þeim aðferðum, sem eru viðhafðar við lyfjapróf hjá IPF. Ef ég fer ekki eftir þessum reglum eða gæti þess ekki að fara öllu leyti eftir þeim, þá samþykki ég að greiða allan lögfræðikostnað við málskot, bæði þann sem að mér snýr og einnig þann sem snýr að IPF, án tillits til þess hver niðurstaðan verður.
Undirskrift..............................................Staður....................Dagsetning.................
Vottur.............................................Fulltrúi IPF.......................................................